و در صور دميده مى‌شود، پس هر كه در آسمان‌ها و هركه در زمين است مى‌ميرد، مگر كسى كه خدا بخواهد؛ سپس بار ديگر در صور دميده مى‌شود و به ناگاه آنان كه مرده‌اند حياتى دوباره مى‌يابند و به‌پا مى‌ايستند و حيرت‌زده مى‌نگرند. (٦٨)
و زمين به نور پروردگارش روشن مى‌شود، و خوبى‌ها و بدى‌ها براى همگان آشكار مى‌گردد، و آن كتاب (لوح محفوظ) در ميان نهاده مى‌شود و پيامبران احضار مى‌گردند و از آنان درباره ابلاغ رسالت سؤال مى‌شود، و شاهدان اعمال فراخوانده مى‌شوند تا شهادت خود را ادا كنند، و ميان مردم به حق داورى مى‌شود و مورد ستم قرار نمى‌گيرد. (٦٩)
و با داورى خدا به هركسى آنچه كرده است به تمام و كمال داده مى‌شود، و خدا به آنچه مى‌كنند از همه داناتر است. (٧٠)
و آنان كه كفر ورزيده‌اند، گروه‌گروه به سوى جهنّم رانده مى‌شوند، تا چون بدان‌جا رسند، درهاى آن به رويشان گشوده مى‌شود و نگهبانانش از آنان مى‌پرسند: آيا پيامبرانى از خودتان براى شما نيامدند كه آيات پروردگارتان را بر شما بخوانند و شما را از ديدار امروزتان بيم دهند؟ مى‌گويند: چرا، آمدند، ولى ما آنان را دروغگو شمرديم و كافر شديم و وعده عذاب درباره كافران تحقق يافت. (٧١)
به آنان گفته مى‌شود: به درهاى دوزخ درآييد كه در آن جاودانه مى‌مانيد. شما در برابر پيامبران گردنكشى كرديد، و جايگاه گردنكشان بد جايگاهى است. (٧٢)
و آنان كه از پروردگارشان پروا داشته‌اند، گروه‌گروه به سوى بهشت برده مى‌شوند، تا چون بدان‌جا رسند- و پيش از آمدنشان، درهاى بهشت به رويشان گشوده شده است- سرايى زيبا و نعمت‌هايى وصف‌ناپذير مى‌بينند، و نگهبانانش كه به استقبال آنان آمده‌اند مى‌گويند: سلام بر شما؛ جز آنچه مى‌پسنديد چيزى به شما روى نمى‌كند، چرا كه از آلودگى‌ها پاك بوديد، پس به بهشت درآييد كه در آن جاودانه مى‌مانيد. (٧٣)
آنان به بهشت درآيند و گويند:
ستايش خداى را كه در وعده‌اش به ما راست گفت و سرزمين بهشت را ميراث ما قرار داد؛ در هر جاى آن‌كه بخواهيم جاى مى‌گزينيم. پس خوب است پاداش كسانى كه براى خدا كار كرده‌اند. (٧٤)