خداوند شما را از يك تن آفريد، و همسرش را از جنس او قرار داد، و براى شما از دام‌ها هشت تاى پديد آورد (شتر، گاو، ميش و بز؛ نر و ماده آنها) شما را در شكم مادرانتان آفرينشى پس از آفرينش ديگر، در تاريكى‌هاى سه‌گانه (شكم، رحم و مشيمه) خلق مى‌كند. اين است خدا كه پروردگار شماست. اوست كه كارهاى شما را به سامان مى‌رساند، و فرمانروايى فقط از آن اوست. جز او معبودى شايسته پرستش نيست، پس چگونه از عبادت او بازگردانده و به پرستش غير او برده مى‌شويد؟ (٦)
اگر به خدا كفر ورزيد، زيانى به او نمى‌رسانيد؛ زيرا او به شما نيازى ندارد. او از آن‌روى شما را به ايمان فرامى‌خواند كه شما بندگان او هستيد و او براى بندگانش ناسپاسى را نمى‌پسندد؛ و اگر با پرستش خالصانه او را شكرگزارى كنيد، آن را براى شما مى‌پسندد، و هيچ‌كس كه گناهى بر دوش دارد بار گناه ديگرى را برنمى‌گيرد. بدانيد كه بازگشت شما به سوى پروردگارتان است، آن‌گاه شما را به حقيقت آنچه مى‌كرديد آگاه مى‌سازد و شما را برطبق آنچه در دل داريد بازخواست مى‌كند. قطعا او انديشه‌ها و رازهاى نهفته در سينه‌ها را به خوبى مى‌داند. (٧)
و هنگامى به انسان گزندى برسد، به سوى خدا بازمى‌گردد و به ربوبيّت او اعتراف مى‌كند و براى برطرف شدن آن گزند پروردگار خود را مى‌خواند، سپس وقتى خدا از جانب خود نعمتى به او بخشيد، به آن سرگرم مى‌شود و گزندى را كه پيش‌تر برطرف شدن آن را از خدا مى‌طلبيد فراموش مى‌كند و براى خدا همتايانى قرار مى‌دهد تا مردم را از راه خدا بازدارد. بگو: از كفر خودت اندكى بهره‌مند شو، ولى بدان كه اين بهره‌مندى جاودانه نيست و تو از اهل دوزخ خواهى بود. (٨)
آيا اين كفرپيشه كه اهل دوزخ است بهتر است يا آن كسى كه در ساعات شب، خاضعانه فرمان خدا را اطاعت مى‌كند و به نماز برمى‌خيزد و در نماز خود به سجده و قيام مشغول است و از عذاب آخرت مى‌ترسد و به رحمت پروردگارش اميد دارد؟ بگو: آيا كسانى كه خدا را مى‌شناسند با كسانى كه خدا را نمى‌شناسند يكسانند؟ تنها خردمندانند كه حقايق را درمى‌يابند. (٩)
بگو: اى بندگان من كه به يگانگى خدا ايمان آورده‌ايد، از پروردگارتان پروا كنيد. براى كسانى كه در اين جهان به كارهاى نيك پرداخته‌اند، در دنيا نيكبختى و در آخرت سعادتمندى است، و زمين خدا گسترده است، اگر در سرزمينى نتوانستيد به وظايف دينى خود عمل كنيد، از آن‌جا هجرت كنيد و بر ناگوارى‌هاى راه ايمان شكيبا باشيد؛ جز اين نيست كه پاداش شكيبايان به تمام و كمال و بدون محاسبه به آنها پرداخت خواهد شد. (١٠)