شما را چه شده است؟! چگونه بى‌دليل حكم مى‌كنيد؟! (١٥٤)
آيا درنمى‌يابيد كه خداوند از داشتن فرزند منزّه است؟! (١٥٥)
آيا شما را كتابى آسمانى هست كه مدعاى شما در آن ثبت شده باشد و شما از برهانى روشن برخوردار باشيد؟! (١٥٦)
اگر راست مى‌گوييد، كتابتان را بياوريد و آن را ارائه دهيد. (١٥٧)
و مشركان ميان خدا و جنيان نسبت خويشاوندى پنداشتند و آنها را فرزندان خدا شمردند، در حالى‌كه جنّيان به خوبى مى‌دانند كه خودشان براى حساب و جزا احضار خواهند شد. آيا فرزندان خدا محاكمه مى‌شوند؟! (١٥٨)
منزّه است خدا از آنچه مشركان او را بدان وصف مى‌كنند و داشتن فرزند را به او نسبت مى‌دهند. (١٥٩)
ليكن بندگان خالص شده براى خدا، كه او را پرستش مى‌كنند و دل به غير او نمى‌بندند، خدا را به اوصافى كه درخور اوست مى‌ستايند. (١٦٠)
قطعا شما مشركان و آنچه مى‌پرستيد، (١٦١)
نمى‌توانيد هيچ‌كس را بر ضد خدا گمراه كنيد، (١٦٢)
مگر كسى را كه خود از پى آتش دوزخ روانه است. (١٦٣)
جبريل و ساير فرشتگان سخنشان اين است كه: هيچ‌يك از ما نيست مگر اين‌كه مقام و منزلتى معين دارد و نمى‌تواند از آن تخطى كند. (١٦٤)
همانا ما به انتظار فرمان خدا در پيشگاه او صف كشيده‌ايم. (١٦٥)
و ما تسبيح‌گويان خداييم و ساحتش را از آنچه شايسته او نيست، منزّه مى‌شمريم. (١٦٦)
به يقين، مشركان قريش و هم‌مسلكانشان مى‌گفتند: (١٦٧)
اگر كتابى يادآور، از آن‌گونه كه بر امّت‌هاى نخستين نازل شد، نزد ما بود، (١٦٨)
قطعا ما راه مى‌يافتيم و بندگانى مى‌شديم خالص شده براى خدا. (١٦٩)
ديرى نگذشت كه ما قرآن را برايشان فروفرستاديم، ولى آنان به گفته خود وفا نكردند و به آن كافر شدند؛ پس زود است كه وزر و وبال كفرشان را بدانند. (١٧٠)
همانا بيشتر سخن و قضاى ما در حق آن بندگانى كه آنان را به رسالت فرستاديم مقرّر و حتمى شد، (١٧١)
كه: آنان قطعا بر دشمنانشان پيروز خواهند شد. (١٧٢)
و اين‌كه: گروه و لشكر ما، آن مؤمنان مجاهد، بر مخالفانشان چيره خواهند گرديد. (١٧٣)
پس اى پيامبر، تا زمانى نه‌چندان طولانى، از مشركان قوم خود روى بگردان و آنان را مهلت ده. (١٧٤)
در اين مدت آنان را بنگر و انكار و دشمنى‌شان را نظاره كن؛ زود است كه آنان نيز فرجام انكار و سركشى خود را ببينند و بنگرند كه چگونه به دست شما كشته و اسير مى‌گردند. (١٧٥)
پس آيا مشركان خواهان آنند كه هرچه زودتر عذاب ما به سراغشان بيايد؟ (١٧٦)
[بدانند] آن‌گاه كه عذاب به درگاه خانه‌هايشان فرود آيد و همگان را فراگيرد، بامداد كسانى كه اخطار شده‌اند، بامداد بدى است. (١٧٧)
و تا مدتى از آنان روى بگردان و تا فرارسيدن اجلشان به آنان مهلت ده. (١٧٨)
و در اين مدت، كفر و عصيان مردم را نظاره‌گر باش؛ ديرى نمى‌گذرد كه آنان فرجام شوم كفر و گناه خويش را كه همان عذاب دوزخ است بنگرند. (١٧٩)
منزّه است پروردگار تو- پروردگار عزتمند- از آنچه مشركان او را بدان وصف مى‌كنند. (١٨٠)
و سلام خدا بر همه فرستادگان. (١٨١)
و سپاس خداى را كه پروردگار جهانيان است. (١٨٢)
سوره ص/ ٣٨