به نام خداوند گسترده‌مهر مهربان‌
سوگند به آن فرشتگان صف كشيده، كه در مسير وحى به صف درآمده‌اند، (١)
پس به آن فرشتگان بازدارنده، كه شياطين را از تصرف در وحى بازمى‌دارند، (٢)
پس به آن فرشتگان تلاوت‌كننده كه قرآن، آن يادآور الهى را بر پيامبر مى‌خوانند، (٣)
به تمامى اينها سوگند كه معبود همه شما قطعا يكى است. (٤)
چرا كه اوست پروردگار آسمان‌ها و زمين و آنچه ميان آن دو است، و اوست پروردگار همه خاورها. (٥)
هرآينه ما نزديك‌ترين آسمان را، به اين ستارگان زينت‌بخش آراستيم. (٦)
و آن را از نفوذ هرجن شرور و پليدى نگاه داشتيم. (٧)
آنان از گوش فرادادن به مجمع فرشتگان بزرگوار كه ساكنان آسمان‌هاى بالا هستند و از خبرهاى غيبى جهان گفت‌وگو دارند، بازداشته شده‌اند، و از هرسو به آنان تير افكنده مى‌شود، (٨)
تا طرد شوند و به عالم فرشتگان راه نيابند، و براى آنان عذابى است پيوسته و دائم. (٩)
مگر كسى كه دزدانه گوش فرادهد و خبرى بربايد، كه شهابى شكافنده كه هدف را خطا نمى‌كند، در پى او خواهد افتاد. (١٠)
حال از مشركان نظر بخواه كه آيا آنان در خلقت استوارترند يا آسمان‌ها و زمين و فرشتگانى كه پديد آورده‌ايم؟ ما انسان‌ها را از گلى چسبنده آفريده‌ايم؛ ازاين‌رو آنها ضعيف‌ترند و هرگز بر ما چيره نخواهند شد. (١١)
بلكه اى محمد، از اين‌كه پيام به حق تو را دروغ مى‌شمرند تعجّب كرده‌اى، و آنان رسالت و دعوت تو را به مسخره مى‌گيرند. (١٢)
و چون نشانه‌هاى توحيد و دين حق را به آنان يادآور شوند، آگاهى نمى‌يابند. (١٣)
اين مشركان وقتى معجزه‌اى (چون قرآن و شكافته شدن ماه را) ببينند، آن را به ريشخند مى‌گيرند. (١٤)
و مى‌گويند: اين چيزى كه محمد آن را معجزه مى‌خواند، جز افسونى آشكار نيست. (١٥)
مى‌گويند: آيا چون مرديم و خاك گشتيم و استخوان‌هايى [پوسيده‌] شديم، آيا به راستى برانگيخته مى‌شويم؟! (١٦)
و آيا پدران نخستين ما كه نابود شده‌اند برانگيخته مى‌شوند؟! (١٧)
اى پيامبر، بگو: آرى، شما و پدرانتان زنده خواهيد شد، در حالى‌كه خوار و ذليل هستيد. (١٨)
چرا كه آن حيات دوباره تنها [در پى‌] يك بانگ است كه آنان را از گورها به صحنه قيامت مى‌آورد و ناگهان مبهوت و متحيّر مى‌نگرند. (١٩)
و مى‌گويند: اى واى بر ما كه هلاك شديم.
اين، روز جزاست. (٢٠)
آرى، اين است روز جدايى، كه با داورى خداوند حق از باطل و مجرمان از مؤمنان جدا مى‌شوند؛ همان روزى كه پيوسته آن را دروغ مى‌شمرديد. (٢١)
پس به فرشتگان مى‌گوييم: كسانى را كه ستم كرده‌اند، به همراه شياطينى كه دمسازشان بودند از جايگاهشان به درآوريد و نيز آنچه را عبادت مى‌كردند، (٢٢)
همان معبودانى كه به جاى خدا مى‌پرستيدند، سپس آنها را يكجا به راه دوزخ برانيد. (٢٣)
و بر صراط دوزخ نگاهشان داريد، كه آنان مورد بازخواست قرار مى‌گيرند. (٢٤)