بگو: اگر از مرگ يا كشته شدن فرار مى‌كنيد، هرگز فرار براى شما سودى ندارد، زيرا هركسى سرآمدى دارد كه تقديم و تأخيرى در آن نيست. و گيرم كه گريز از ميدان جنگ موجب تأخير مرگ شود در اين صورت نيز جز زمانى اندك از متاع دنيا بهره‌مند نخواهيد شد، چرا كه اين زمان پايان‌پذير است. (١٦)
بگو: هرآسايش و گزندى در گرو اراده خداست؛ اگر او رنجى براى شما بخواهد، يا رحمتى برايتان اراده كند كيست آن كه شما را از خواسته او مانع شود؟ آنان براى خود هيچ سرپرست و ياورى جز خدا نخواهند يافت. (١٧)
همانا خداوند به كسانى از شما كه مردم را از حضور در جنگ بازمى‌دارند و نيز به كسانى كه به برادران هم‌مسلك خود مى‌گويند:
ميدان نبرد را رها كنيد و به سوى ما بياييد، آگاه است. آنان خود، جز زمانى كوتاه در كارزار حضور نمى‌يابند. (١٨)
از جان خود براى شما دريغ مى‌كنند و بدان بخل مى‌ورزند، و هنگامى كه با بروز نشانه‌هاى نبرد، دهشت و ترس پديدار شود، آنان را مى‌بينى كه به تو مى‌نگرند و چشمانشان بر اثر ترس، بسان چشمان كسى كه سايه‌اى از مرگ بر او افكنده شده است، در حدقه‌ها مى‌چرخد. ولى آن‌گاه كه با خاموش شدن آتش جنگ، ترس و وحشت زايل شود، با زبان‌هايى تيز شما را نيش مى‌زنند و به شدت سرزنش مى‌كنند و بر مال و منالى كه بدان دست يافته‌ايد بخل مى‌ورزند. اينان اگرچه اظهار ايمان مى‌كنند، ولى ايمان نياورده‌اند؛ ازاين‌رو خداوند اعمالشان را تباه ساخته، و اين كار بر خدا آسان است. (١٩)
منافقان و بيماردلان سست‌ايمان از شدت ترس مى‌پندارند لشكر احزاب از ميدان كارزار نرفته‌اند، [در حالى‌كه آنان گريخته بودند و غزوه خندق به پايان رسيده بود.] و اگر دوباره لشكر احزاب بازآيند، اينان دوست دارند كه از مدينه به صحراها روند و در ميان اعراب باديه‌نشين به سر برند و در آن‌جا از خبرهاى مربوط به شما پرس‌وجو كنند. [اين را بدانيد كه‌] اگر آنان در ميان شما باشند چندان ثمربخش نيست، زيرا جز اندك‌زمانى پيكار نمى‌كنند. (٢٠)
قطعا در گفتار و رفتار رسول خدا اقتداى نيكويى براى شماست. اقتدا به رسول خدا از عهده همه مدعيان ايمان برنمى‌آيد، بلكه آن‌كسى پيرو اوست كه به خدا و روز واپسين اميد دارد و خدا را بسيار ياد مى‌كند. (٢١)
برخورد منافقان و بيماردلان سست‌ايمان در رويارويى با دشمن اين‌گونه بود. امّا مؤمنان راستين هنگامى كه لشكر احزاب را مشاهده كردند و مدينه را در محاصره آنان ديدند، گفتند: اين همان است كه خدا به ما وعده داد و او راست گفت و اين است وعده‌اى كه رسول خدا به ما داد و او راست گفت. و مشاهده لشكر احزاب سبب نشد كه آنان گمانى ناروا برند و يا سخنى ناشايسته گويند، بلكه آنان را جز ايمان و تسليم در برابر خدا نيفزود. (٢٢)