و از تو به مسخره مى‌خواهند كه در آوردن عذابى كه بدان تهديد شده‌اند شتاب كنى. بدانند كه خدا هرگز وعده‌اش را در مورد عذاب آنان خلاف نمى‌كند و در اين كار شتاب نمى‌ورزد، زيرا يك روز با هزار سالى كه شما برمى‌شمريد نزد پروردگارت همسان و برابر است. (٤٧)
و چه بسيار مردم شهرهايى كه ستمكار بودند مهلتشان دادم و سپس آنان را به عذاب گرفتم.
اينك از چه رو در عذاب اينان شتاب كنم در حالى‌كه بازگشت همگان فقط به سوى من است و من به حسابشان رسيدگى خواهم كرد. (٤٨)
بگو: اى مردم، جز اين نيست كه من براى شما پيامبرى هشداردهنده‌ام و آنچه نيكبختى شما را موجب مى‌شود و هر آنچه تيره‌بختى شما را در پى دارد به روشنى براى شما بيان مى‌كنم. (٤٩)
پس كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند آمرزش و رزقى ارجمند خواهند داشت كه در بهشت نصيبشان خواهد شد. (٥٠)
و كسانى كه در نابودى آيات ما نهايت تلاش خود را به كار بسته‌اند و به گمان خود مى‌خواهند ما را سخت درمانده كنند، آنان اهل دوزخ خواهند بود. (٥١)
و پيش از تو هيچ رسول و پيامبرى را به سوى مردم نفرستاديم مگر اين‌كه وقتى برنامه‌هايش را براى پيشرفت رسالت خود آماده مى‌ساخت و طرح‌هايى را براى تأمين اهدافش پى‌ريزى مى‌كرد، شيطان درصدد برمى‌آمد تا با تحريك مردم اهداف او را به تباهى كشد، ولى سنت خدا بر آن بوده و هست آنچه را شيطان القا مى‌كند محو نمايد، سپس با پيروز ساختن پيامبران و رسولان، آيات خويش را استوار سازد، چرا كه خداوند دانا و حكيم است. (٥٢)
خدا اين فرصت را به شيطان داده است كه آنچه را او بر ضد پيامبران القا مى‌كند، براى كسانى كه در دل‌هايشان بيمارى شك و ترديد است و نيز براى سنگدلان وسيله آزمونى قرار دهد، و قطعا ستمكاران در مسيرى خلاف هستند و با حق فاصله‌اى دور و دراز دارند. (٥٣)
آرى، خدا ترفندهاى شيطان را مى‌زدايد و آيات خود را استوار مى‌سازد تا كسانى كه از دانش برخوردار شده‌اند دريابند كه آنچه پيامبران دنبال مى‌كنند حق است و از جانب پروردگار توست، و آن را باور كنند و دل‌هايشان در برابر آن نرم و خاشع گردد، و قطعا خداوند كسانى را كه ايمان آورده‌اند به راهى راست هدايت مى‌كند. (٥٤)
و كسانى كه كفر ورزيده‌اند (سران كفرپيشه قريش) همواره از حقانيت قرآن در شكّند، تا اين‌كه به ناگاه قيامت بر آنان در رسد يا عذاب روزى كه فردايى ندارد به سراغشان بيايد. (٥٥)