و ياد كن از آن بانويى كه دامن خود را پاك نگاه داشت و ما از روح خويش در او دميديم (او بدون علل طبيعى به فرزندى باردار شد) و او و پسرش مسيح را براى جهانيان نشانه‌اى قرار داديم. (٩١)
اى مردم، به يقين اين است نوع شما كه همه يك امت هستيد و يك هدف را دنبال مى‌كنيد پس بيش از يك پروردگار نداريد و پروردگار شما منم و امورتان در اختيار من است؛ پس مرا بپرستيد. (٩٢)
آرى، انسان‌ها همه امّتى يگانه‌اند كه بايد با پيروى از پيامبران خدا يك دين مى‌داشتند و همه بر آيين توحيد بودند، ولى آنان دين را ميان خود قطعه‌قطعه كردند و هركدام بخشى از آن را گرفته و بخش‌هايى را وانهادند، امّا بدانند كه همگان براى حسابرسى اعمالشان به سوى ما بازمى‌گردند. (٩٣)
پس هركس برخى از كارهاى شايسته را انجام دهد در حالى‌كه به خدا و پيامبران او ايمان داشته باشد، تلاشش پوشيده و بى‌سپاس نمى‌ماند و ما آن را ثبت مى‌كنيم. (٩٤)
و بازگشت مردم ديارى كه آن را نابود كرده‌ايم، به دنيا ناشدنى است. آنان هرگز نمى‌توانند بازگردند تا آنچه را از دست داده‌اند با ايمان و عمل شايسته به دست آورند. (٩٥)
اين سنّت همچنان ادامه دارد تا اين‌كه راه بسته يأجوج و مأجوج گشوده شود و آنان از هربلندى شتابان به سوى ساير مردم روانه شوند. (٩٦)
در اين هنگام آن وعده راست و درست نزديك شود، و به ناگاه ديدگان كسانى كه كفر ورزيده‌اند، خيره گردد و گويند: اى واى بر ما! به راستى ما از اين رويداد بى‌خبر بوديم و كسى ما را بدان آگاه نكرد، نه بلكه ما خود ستمكار بوديم كه به دنيا دل بستيم و اين حقيقت را به فراموشى سپرديم. (٩٧)
شما كفرپيشگان و آنچه جز خدا مى‌پرستيد، هيزم دوزخيد، شما در آن وارد خواهيد شد. (٩٨)
اگر اينها خدايانى شايسته پرستش بودند وارد دوزخ نمى‌شدند معبودان و پرستشگرانشان همگى در آن‌جا ماندگارند. (٩٩)
آنان در آن‌جا نعره و فريادى دارند و در آن‌جا ناشنوا خواهند بود. (١٠٠)
امّا كسانى كه پيش‌تر از جانب ما آن بهترين وعده (ورود در بهشت) به آنان داده شده است، اينانند كه از آتش دوزخ دور نگاه داشته مى‌شوند. (١٠١)