از بنى اسرائيل بپرس چقدر نشانه‌هاى روشن و روشنگر كه هركدام نعمتى به شمار مى‌رفت به آنان داديم، ولى آن نشانه‌ها را ناديده انگاشتند و نعمت‌هاى الهى را دگرگون ساختند و دچار كيفر شدند. و هركس نعمت خدا را پس از آن‌كه در اختيارش قرار گيرد دگرگون كند (در مسيرى كه بايسته است به كار نبندد) دچار كيفر الهى مى‌شود، و خدا سخت كيفر است. (٢١١)
زندگى دنيا براى كافران آراسته شده و به همين سبب است كه چشم خود را بر هر حقيقتى مى‌بندند و كسانى را كه ايمان آورده‌اند به مسخره مى‌گيرند؛ در حالى‌كه تقواپيشگان در روز قيامت از آنان برترند. و خداوند هر كه را بخواهد، بدون محاسبه عملش روزى مى‌دهد. (٢١٢)
مردم در آغاز، يك امّت بودند و اختلافى نداشتند؛ سپس تضاد منافع باعث اختلاف ميان آنان شد و براى رفع اختلاف به قوانين و مقرراتى نيازمند گشتند.
پس خداوند پيامبران را به عنوان نويددهنده و هشدارگر برانگيخت و كتاب آسمانى را به حق در حالى‌كه گواه راستگويى آنان بود، فروفرستاد، تا ميان مردم درباره آنچه در آن اختلاف داشتند داورى كند. سپس در مورد كتاب آسمانى و آيين خدا نيز اختلاف پديد آمد، و تنها عالمان دينى كه به آنان كتاب آسمانى داده شد در آن اختلاف كردند، آن هم پس از آن‌كه دلايل روشن و روشنگر برايشان آمده بود، و اختلافشان نيز در اثر برترى‌جويى و ستمى بود كه ميان آنان پديد آمده بود.
در اين ميان، خداوند كسانى را كه ايمان داشتند، به اذن خود به همان حقى كه ديگران در آن اختلاف كردند هدايت نمود، و خدا هركه را بخواهد به راهى راست هدايت مى‌كند. (٢١٣)
آيا مى‌پنداريد به بهشت مى‌رويد و حال آن‌كه هنوز همانند داستان كسانى كه قبل از شما درگذشتند براى شما پيش نيامده است؟
محنت‌ها و گزندها به آنان رسيد و پيوسته دچار ترس و اضطراب شدند تا آن‌جا كه پيامبر و كسانى كه ايمان آورده و با او بودند، گفتند: يارى خدا كى خواهد بود؟ هان، به يقين يارى خدا نزديك است. (٢١٤)
از تو مى‌پرسند: چه چيز انفاق كنند؟ بگو: هر مالى انفاق كنيد، براى پدر و مادر و خويشاوندان نزديك‌تر و يتيمان و بينوايان و درراه‌مانده است؛ و هركار نيكى انجام دهيد، قطعا خدا به آن آگاه است. (٢١٥)