خدا مى‌گويد: ما امروز تو را نابينا محشور كرديم همان‌گونه كه آيات ما در دنيا به تو رسيد و تو آنها را ناديده انگاشتى، و همان‌گونه كه در دنيا به وسيله آيات ما هدايت نيافتى امروز فراموش مى‌شوى و به راه نجات رهنمون نمى‌شوى. (١٢٦)
بدين‌سان كسى را كه از مرز بندگى تجاوز كرده و به نشانه‌هاى پروردگارش ايمان نياورده است سزا مى‌دهيم، و قطعا عذاب آخرت سخت‌تر و پايدارتر از عذاب دنياست. (١٢٧)
آيا اين واقعيت كه بسيارى از امت‌ها را هلاك كرديم آيات الهى را براى اين كفرپيشگان آشكار نساخته و به ايمان راهشان ننموده است؟
همان امت‌هايى كه پيش از اينان بودند و اينك در خانه‌هاى آنان رفت‌وآمد مى‌كنند. قطعا براى خردمندان در هلاكت پيشينيان نشانه‌هايى است بر اين‌كه تكذيب‌كنندگان آيات الهى به عذاب گرفتار خواهند شد. (١٢٨)
و اگر از جانب پروردگارت از پيش سخنى نرفته بود كه آدميان تا مدتى در زمين مى‌مانند، و اگر سرآمد معيّنى برايشان مقدر نشده بود، قطعا به سبب كفر و طغيانشان هلاكت بر آنان لازم مى‌آمد. (١٢٩)
اى پيامبر، اكنون كه از تقدير الهى آگاه شدى، بر تلخى آنچه مى‌گويند شكيبا باش و پيش از طلوع خورشيد و پيش از غروب آن، همراه با ستايش پروردگارت او را تسبيح گوى، و در بخشى از ساعات شب و اطراف روز نيز به تسبيح او بپرداز، باشد كه در اثر مداومت بر ستايش و تسبيح خدا به مقام رضا برسى و از مقدّرات الهى خشنود باشى. (١٣٠)
و به سوى آنچه گروه‌هايى از كافران را بدان بهره‌مند ساخته‌ايم چشم مدوز. ما زينت زندگانى دنيا را براى كافران مقرر كرده‌ايم تا آنان را در آنچه داده‌ايم بيازماييم، و بدان كه روزى پروردگارت كه در آخرت به تو ارزانى مى‌دارد، بهتر و پاينده‌تر است. (١٣١)
و كسانت را به نماز فرمان ده و [خود نيز] بر آن شكيبا باش. ما از تو روزى نمى‌طلبيم، بلكه به تو روزى مى‌دهيم، و فرجام نيك براى تقواپيشگى است. (١٣٢)
مشركان مكّه گفتند: چرا محمّد از جانب پروردگارش معجزه‌اى براى ما نمى‌آورد كه رسالتش را تأييد كند؟ راستى مگر قرآن به عنوان شاهدى كه حقايق كتاب‌هاى آسمانى نخستين را به روشنى بيان مى‌كند به آنان نرسيده است؟ (١٣٣)
آنان پيش از آمدن قرآن به خاطر كفر و طغيانگرى سزاوار عذاب بودند و اگر ما آنان را پيش از نزول قرآن به عذابى هلاك مى‌كرديم، مى‌گفتند: پروردگارا، چرا پيامبرى به سوى ما نفرستادى؟ اگر پيامبرى فرستاده بودى، ما پيش از آن‌كه بر اثر عذاب خوار و رسوا شويم از آيات تو پيروى مى‌كرديم. (١٣٤)
اى پيامبر، به آنان بگو: ما و شما در انتظاريم؛ ما منتظر پيروزى دين خدا و شما منتظر نابودى ما؛ پس منتظر باشيد كه به زودى خواهيد دانست رهروان راه راست چه كسانى‌اند و هدايت‌يافتگان كيانند. (١٣٥)