و بدينسان مردم را از حالشان باخبر ساختيم تا همگان (مؤمنان و كافران) بدانند كه وعده خدا حق است و در رستاخيز هيچ ترديدى نيست. آرى آن‌گاه اصحاب كهف را از خوابشان بيدار كرديم و مردم را از حالشان باخبر ساختيم كه آنان درباره حقانيت معاد با يكديگر كشمكش مى‌كردند.
ولى منكران معاد با اين نشانه بزرگ به حقيقت راه نيافتند، ازاين‌رو گفتند: بنايى (ديوارى) بر آنان بسازيد و رهايشان كنيد، پروردگارشان به حالشان آگاه‌تر است، امّا كسانى كه در آنچه بدان باور داشتند (حقانيت معاد) پيروز شدند، گفتند: ما حتما بر آنان مسجدى بنا مى‌كنيم تا يادشان زنده بماند. (٢١)
به زودى مردم در شمار اصحاب كهف اختلاف خواهند كرد؛ برخى خواهند گفت: آنان سه تن بودند و چهارمين آنها سگشان بود، و برخى ديگر خواهند گفت: آنان پنج تن بودند و ششمين آنها سگشان بود- آنان تير در تاريكى مى‌افكنند و از روى جهل سخن مى‌گويند- و برخى نيز خواهند گفت: آنان هفت تن بودند و هشتمين آنها سگشان بود. بگو: پروردگارم به شمار آنها داناتر است؛ جز اندكى از مردم كسى شمار آنها را نمى‌داند. پس اى پيامبر، با كسانى كه درباره آنها سخن مى‌گويند جز به شيوه‌اى آشكار كه آيات قرآن بر آن دلالت دارد جدال مكن و از هيچ‌يك از آنان درباره اصحاب كهف نظرخواهى مكن. (٢٢)
و هرگز در مورد كارى كه آهنگ آن را دارى مگو: قطعا من فردا آن را انجام مى‌دهم. (٢٣)
مگر اين‌كه به همراه آن بگويى: اگر خدا بخواهد. و چنانچه آن را فراموش كردى، پروردگارت را با اين وصف كه همه امور به دست اوست و جز به اراده او كارى انجام نمى‌گيرد ياد كن و بگو: اميد است كه پروردگارم مرا به چيزى كه از ياد او پس از فراموشى، به هدايت نزديك‌تر است (به ذكر هميشگى خود) هدايت كند. (٢٤)
و اصحاب كهف سيصد سال در غارشان به خواب ماندند و نه سال نيز بر آن افزودند. (٢٥)
بگو: خداست كه به مدت درنگشان در غار از همه داناتر است، زيرا غيب آسمان‌ها و زمين تنها از آن اوست. چه بينا و شنواست! براى آنان كارگزارى جز او نيست و هيچ‌كس را در فرمانروايى خود شريك نمى‌گيرد. (٢٦)
آنچه از لوح محفوظ كه نگارش‌يافته پروردگار توست بر تو وحى مى‌شود تلاوت كن. سخنان او را دگرگون‌كننده‌اى نيست، و جز او هرگز پناهگاهى براى خود نخواهى يافت. (٢٧)