روزى كه هركسى در پيشگاه پروردگارش حضور مى‌يابد در حالى كه به دفاع از خويشتن مى‌پردازد. در آن روز دفاع بى‌نتيجه است، زيرا به هركسى آنچه را انجام داده است به‌طور كامل خواهند داد و به آنان ستم نخواهد شد. (١١١)
و خداوند مثلى زده است: شهرى كه از آسيب‌ها در امان بود و مردمش در آن آرامش داشتند و روزى‌اش از هرسو به خوبى و فراوانى به آن مى‌رسيد، ولى نعمت‌هاى خدا را ناسپاسى كردند، و خدا هم به سزاى كارهايى كه مى‌كردند فراگيرى گرسنگى و ترس را به آنان چشانيد. (١١٢)
قطعا، پيامبرى از خودشان به سويشان آمد، امّا او را دروغگو شمردند، سرانجام در حالى‌كه ستمكار بودند، عذاب آنان را فراگرفت. (١١٣)
پس، از آنچه خدا روزى شما كرده كه حلال و پاكيزه است بخوريد و نعمت‌هاى خدا را سپاسگزار باشيد اگر فقط او را مى‌پرستيد. (١١٤)
خداوند، تنها مردار و خون و گوشت خوك و آنچه را كه هنگام ذبح، نام غير خدا بر آن برده شده، بر شما حرام كرده است. پس هركس به خوردن اينها ناچار شود، به شرط آن‌كه ناچارى‌اش بر اثر ستمكارى و سركشى نباشد، گناهى بر او نيست، چرا كه خداوند بسيار آمرزنده و مهربان است. (١١٥)
و به سبب اين‌كه زبانتان دروغ مى‌بافد نگوييد اين چيز حلال است و آن ديگرى حرام، تا بر خدا دروغ بنديد. قطعا كسانى كه بر خدا دروغ مى‌بندند نيكبخت نخواهند شد. (١١٦)
[آنچه از دنيا در اختيار دارند] بهره‌اى اندك است و براى آنان عذابى دردناك خواهد بود. (١١٧)
آرى بر يهوديان چيزهاى پاكيزه‌اى را حرام نموديم كه پيش از اين آنها را بر تو حكايت كرديم؛ ما با اين كار بر آنان ستم نكرديم، بلكه آنان با نافرمانى خدا بر خود ستم مى‌كردند و سزاوار كيفر شدند و ما به كيفر گناهشان آن چيزها را بر آنان تحريم نموديم. (١١٨)