اما سران كفر كه هم خود كافر شدند و هم مردم را از راه خدا بازداشتند، به سزاى اين‌كه با فسادگرى خود مانع از تشكيل جامعه‌اى شايسته مى‌شدند، عذابى بر عذاب كفرورزى و ستمگريشان مى‌افزاييم. (٨٨)
و ياد كن روزى را كه در ميان هرامّتى گواهى از خودشان برمى‌انگيزيم تا بر كارهاى آنان گواهى دهد، و تو را- اى پيامبر- شاهد مى‌آوريم تا به منزلت والاى آن گواهان شهادت دهى، اين در حالى است كه ما قرآن را كه بيانگر هرچيز و هدايت و رحمت و مژده‌اى براى تسليم‌شدگان در برابر حق بود بر تو نازل كرديم تا بر ستم ستمگران و اسلام تسليم‌شدگان گواه باشى. (٨٩)
خداوند به شما فرمان مى‌دهد تا براى پديد آمدن جامعه‌اى صالح، با مردم به عدل و داد رفتار كنيد و به آنان نيكى كنيد و حق خويشاوند را به او بپردازيد، و شما را از كار زشت و ناپسند و از ظلم و سركشى بازمى‌دارد. خدا به شما پند مى‌دهد، باشد كه دريابيد نيكبختى شما در به كار بستن اين اندرزهاست. (٩٠)
و چون با خدا پيمان بستيد به پيمان خود وفا كنيد و سوگندهاى خود را پس از استوار كردن آنها مشكنيد، در حالى‌كه خدا را در وفا كردن به پيمان‌ها بر خود ضامن قرار داده‌ايد؛ به يقين خدا مى‌داند كه شما چه مى‌كنيد. (٩١)
و در سوگندهاى خود مانند آن زن نباشيد كه بافته‌اش را پس از آن‌كه محكم مى‌كرد از هم مى‌گسست و رشته‌رشته مى‌كرد. سوگندهاى خود را دستاويز خدعه در ميان خويش قرار مى‌دهيد تا به اين وسيله گروهى مال و ثروت بيشترى از گروه مقابل به دست آورد. جز اين نيست كه خدا شما را بدين‌وسيله مى‌آزمايد و قطعا روز قيامت آنچه را كه در آن اختلاف مى‌كرديد آشكار مى‌سازد و باطل‌گرايان و هدايت‌يافتگان را مشخص مى‌كند. (٩٢)
اگر خدا مى‌خواست شما را امّتى يگانه قرار مى‌داد و همه را به راه راست مى‌برد، ولى چنين نخواسته است؛ ازاين‌رو كسانى را كه راه مخالفت را در پيش گيرند به مشيت خود به گمراهى مى‌كشاند و كسانى را كه راه فطرت را دنبال كنند به خواست خود هدايت مى‌كند، و قطعا شما از كارهايى كه انجام داده‌ايد بازپرسى خواهيد شد. (٩٣)