يا مى‌گويند: محمّد خود قرآن را بافته و آن را كلام خدا مى‌نامد؟ اگر اين ادّعا را دارند، بگو: چنانچه راست مى‌گوييد، ده سوره ساختگى مانند آن بياوريد و جز خدا هركه را مى‌توانيد به يارى فراخوانيد. (١٣)
پس اگر دعوت‌شدگان به شما پاسخ ندادند و نتوانستند شما را براى آوردن همانند قرآن توانا سازند، بدانيد كه قرآن تنها به علم خدا نازل شده است و معبودى شايسته پرستش جز او نيست، چرا كه اگر مى‌بود، شما را در آوردن مثل اين قرآن يارى مى‌كرد. اينك آيا با وجوداين دليل روشن به فرمان خدا گردن مى‌نهيد؟ (١٤)
هركس زندگى دنيا و آراستگى آن را مى‌خواهد و براى آن تلاش مى‌كند، ما در دنيا نتيجه اعمالشان را به‌طور كامل به آنان مى‌دهيم و آنان در دنيا كاستى نخواهند ديد. (١٥)
اينان كسانى‌اند كه در سراى آخرت بهره‌اى جز آتش ندارند، و آنچه در دنيا انجام داده‌اند بى‌ثمر است و هرعملى كه كرده‌اند پوچ و تباه خواهد بود. (١٦)
آيا كسى چون پيامبر كه بر بينشى از جانب خدا اتكا دارد و بدين‌وسيله آسمانى بودن قرآن را دريافته است و شاهدى از خود وى به دنبال اوست كه با بينشى الهى، به حقانيت وى و قرآن نازل‌شده بر او گواهى مى‌دهد و كتاب موسى نيز كه پيشوا و مايه رحمت است پيش از او نازل شده و دربردارنده حقايقى از قرآن است، مانند كسى است كه از اين امور بى‌بهره است؟ چنين كسانى به قرآن ايمان دارند، و هركس از گروه‌ها به آن كفر ورزد آتش وعده‌گاه اوست. پس تو- اى پيامبر- چون از اين ويژگى‌ها برخوردارى، در حقّانيّت قرآن ترديد مكن؛ همانا آن سراسر حق است و از جانب پروردگار توست، ولى بيشتر مردم به اين حقيقت ايمان نمى‌آورند. (١٧)
و كيست ستمكارتر از آن كس كه بر خدا دروغ بسته است؟ آنان در روز قيامت بر پروردگارشان عرضه مى‌شوند و گواهان مى‌گويند:
اينان كسانى‌اند كه بر پروردگارشان دروغ بستند. بدانيد كه لعنت خدا بر ستمكاران است؛ (١٨)
همانان كه از راه خدا بازمى‌مانند و كج آن راه را مى‌خواهند و آخرت را انكار مى‌كنند. (١٩)