خدا به موسى و هارون وحى كرد كه دعاى شما دو تن درباره فرعونيان اجابت شد؛ پس بر فراخواندن مردم به سوى خدا پايدارى كنيد و راه و روش نادانان را در انجام كارهاى جاهلانه‌اى كه از شما مى‌خواهند دنبال نكنيد. (٨٩)
و بنى اسرائيل را از آن دريا پس از شكافتن آب عبور داديم.
پس فرعون و سپاهيانش از روى ستم و دشمنى آنان را دنبال كردند و وارد شكاف دريا شدند. تا آن‌گاه كه فرعون را غرق شدن دررسيد، گفت: ايمان آوردم كه معبودى شايسته پرستش جز آن كسى كه بنى اسرائيل به او ايمان آورده‌اند، نيست، و من از كسانى هستم كه تسليم او شده‌اند. (٩٠)
به او گفته شد: آيا اينك به خدا ايمان آوردى، در صورتى كه پيش‌تر او را نافرمانى كردى و از فسادگران بودى؟ (٩١)
پس امروز تو را با بيرون انداختن پيكرت از دريا، نجات مى‌دهيم تا براى كسانى كه پس از تو مى‌آيند نشانه‌اى باشى، و قطعا بسيارى از مردم از نشانه‌هاى ما بى‌خبرند. (٩٢)
و همانا ما بنى اسرائيل را در سرزمينى مناسب كه داراى شرايط يك زندگى نيكو بود سكونت داديم و از چيزهاى پاكيزه به آنان روزى داديم، ولى پس از چندى راه تفرقه و اختلاف را دنبال كردند، و اختلافشان جز پس از فراهم آمدن علم و دانش برايشان نبود؛ ازاين‌رو در پيشگاه خدا عذرى نخواهند داشت. بى‌ترديد پروردگار تو در روز قيامت ميان آنان درباره آنچه بر سرش اختلاف مى‌كردند داورى خواهد كرد. (٩٣)
اگر درباره حقايقى كه در اين سوره بر تو فروفرستاده‌ايم ترديد دارى، از كسانى كه پيش از تو كتاب آسمانى مى‌خوانده‌اند بپرس. به يقين كه از جانب پروردگارت چيزى به تو رسيده است كه سراسر حق است؛ پس مبادا از ترديدكنندگان باشى. (٩٤)
و از كسانى مباش كه آيات خدا را دروغ انگاشتند، كه در اين صورت سرمايه ايمان را از دست خواهى داد و از زيانكاران خواهى شد. (٩٥)
به يقين، كسانى كه سخن پروردگارت (وعده عذاب) درباره آنان تحقق يافته است ايمان نمى‌آورند. (٩٦)
گرچه هرگونه نشانه و معجزه‌اى برايشان بيايد، تا اين‌كه آن عذاب دردناك را ببينند، كه ديگر در آن حال ايمانشان سودى برايشان نخواهد داشت. (٩٧)