اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، با كافرانى كه همجوار شما هستند پيكار كنيد، و بايد در شما صلابت و سرسختى بيابند، و بدانيد كه خدا با تقواپيشگان است و آنان را يارى مى‌كند. (١٢٣)
و چون سوره‌اى از قرآن نازل شود، برخى از كسانى كه دلشان آلوده به نفاق است و قرآن در آن تأثير ندارد مى‌گويند: اين سوره بر ايمان كدام‌يك از شما افزود؟ اگر چنين تأثيرى ندارد در حقانيّت آن ترديد است. ولى منافقان بايد بدانند آنان كه ايمان آورده‌اند و شك و نفاق در دلشان راه نيافته است هرسوره‌اى كه نازل شود بر ايمان آنان مى‌افزايد و از آن شادمان مى‌شوند. (١٢٤)
امّا كسانى كه در دل‌هايشان بيمارى شكّ و نفاق است، هرسوره‌اى نازل شود پليدى و گمراهى بر پليدى و گمراهى پيشينشان مى‌افزايد و در حال كفر خواهند مرد. (١٢٥)
آيا نمى‌بينند كه هرسال يك يا دو بار به بلايى آزموده مى‌شوند، ولى از عهده آزمايش برنمى‌آيند و خدا را نافرمانى مى‌كنند، سپس نه توبه مى‌كنند و نه متذكّر مى‌شوند؟ (١٢٦)
و هنگامى كه سوره‌اى نازل شود و آنان نزد پيامبر باشند، نگران و مضطرب به يكديگر مى‌نگرند و گويى از يكديگر مى‌پرسند: آيا كسى شما را مى‌بيند و نگرانى شما را درك مى‌كند؟
سپس از نزد پيامبر باز مى‌گردند. خدا دل‌هايشان را همواره از حق برگرداند، زيرا آنان مردمى هستند كه حقيقت را درك نمى‌كنند. (١٢٧)
همانا پيامبرى از جنس خودتان به رسالت به سوى شما آمده است كه تباهى و زيان شما بر او دشوار است و سخت به شما علاقه دارد و با مؤمنان رئوف و مهربان است. (١٢٨)
پس اگر روى برتافتند و رسالت تو را نپذيرفتند بگو: خدا مرا بس است، زيرا معبودى شايسته پرستش جز او نيست، فقط بر او توكّل كرده‌ام، و اوست خداوندگار آن عرش بزرگ. (١٢٩)
سوره يونس/ ١٠