با مشركان پيكار كنيد در اين صورت خداوند آنان را به دست شما عذاب مى‌كند و خوار و ذليلشان مى‌سازد و شما را بر آنان پيروز مى‌گرداند و سينه [داغدار] گروهى از مؤمنان را شفا مى‌بخشد. (١٤)
و خشم دل‌هايشان را مى‌برد، و اين را هم بدانيد كه خداوند بر هركه بخواهد به رحمت خود بازمى‌گردد [و او را از شرك مى‌رهاند] و شما را از نبرد با وى بازمى‌دارد، و خدا دانا و حكيم است. (١٥)
آيا شما مدّعيان ايمان پنداشته‌ايد كه رها مى‌شويد و مورد آزمايش قرار نمى‌گيريد، در صورتى كه هنوز خداوند كسانى از شما را كه در جهاد شركت مى‌كنند و جز خدا و رسول او و مؤمنان تكيه‌گاهى نگرفته‌اند، مشخص نكرده است؟
و خدا به آنچه مى‌كنيد آگاه است. (١٦)
مشركان حق ندارند در حالى‌كه به زبان يا عمل، بر كفر خود گواهى مى‌دهند، مساجد خدا از جمله مسجد الحرام را تعمير كنند. آنان اعمالشان بى‌اثر است و براى هميشه در آتش دوزخ ماندگارند. (١٧)
تنها كسانى حق دارند مساجد خدا را تعمير كنند كه به خدا و روز واپسين ايمان آورده و نماز برپا داشته و زكات داده و جز از خدا بيم نداشته‌اند (تنها او را پرستيده‌اند) كه اميد است اينان در زمره ره‌يافتگان باشند. (١٨)
آيا آب دادن به حاجيان و تعمير مسجد الحرام را كه برخاسته از ايمان به خدا نبوده است ارج مى‌نهيد و چنين كسى را با آن كس كه به خدا و روز واپسين ايمان آورده و در راه خدا جهاد كرده است يكسان مى‌شمريد؟ نه، اين دو گروه نزد خدا يكسان نيستند، زيرا خداوند مردم ستمكار (مشركان) را به سوى خويش هدايت نمى‌كند. (١٩)
كسانى كه ايمان آورده و هجرت نموده و با مال و جانشان در راه خدا جهاد كرده‌اند، نزد خدا از همه بلندمرتبه‌ترند و اينانند كه نيكبخت خواهند بود. (٢٠)