سوره توبه/ ٩
از سوى خدا و پيامبرش به مشركانى كه با آنان پيمان بسته‌ايد اعلام مى‌شود كه پيمان ميان شما و آنان ملغى و بى‌اعتبار است. (١)
بنابراين، اى مشركان، چهار ماه در اين سرزمين بگرديد؛ اين مدّت را به شما مهلت مى‌دهيم و شما را از تعرّض مؤمنان در امان مى‌داريم تا بينديشيد و براى سرنوشت خويش تصميم بگيريد، يا از شرك دست برداريد و يا آماده نبرد شويد، و بدانيد كه شما نمى‌توانيد خدا را درمانده كنيد، و بدانيد كه خداوند كافران را خوار و ذليل خواهد كرد. (٢)
و در روز حجّ اكبر (روز عيد قربان) از سوى خدا و پيامبرش به مردم ابلاغ مى‌شود كه خدا پيمان مشركان را ملغى كرده و پيامبرش نيز چنين كرده است. پس اگر از شرك باز گرديد اين براى شما بهتر است، و اگر از اين دعوت روى برتابيد، بدانيد كه شما نمى‌توانيد خدا را درمانده كنيد، و تو اى پيامبر، كافران را به عذابى دردناك نويد ده. (٣)
امّا مشركانى كه با آنان پيمان بسته‌ايد و از پيمانشان چيزى نكاسته و كسى را بر ضدّ شما يارى نكرده‌اند، پيمانشان ملغى نيست، بنابراين پيمانشان را تا مدّتى كه براى آنان مقرّر شده است به پايان رسانيد كه وفاى به پيمان نشانگر تقواپيشگى است و خداوند تقواپيشگان را دوست مى‌دارد. (٤)
و چون آن مهلت چهار ماهه كه جان و مال مشركان در آن مصون شمرده شد، به پايان رسد، آنان را هرجا و هروقت كه يافتيد بكشيد، يا بگيريدشان و يا آنان را به محاصره درآوريد و يا در هركمينگاهى در كمينشان بنشينيد؛ پس اگر از شرك بازگشتند و به توحيد گراييدند و احكام اسلام را پذيرفتند پس نماز برپا داشتند و زكات پرداختند آزادشان بگذاريد كه خداوند توبه‌كنندگان را مى‌آمرزد و آنان را مورد رحمت خود قرار مى‌دهد. (٥)
و اگر يكى از آن مشركان محارب از تو امان خواست تا نزد تو آيد و از محتواى دعوتت باخبر شود، او را امان ده تا نزد تو آيد و كلام خدا را بشنود و با آن آشنا شود، سپس او را به جاى امنش برسان. اين بدان‌سبب است كه مشركان ناآگاهند و لازم است اين فرصت به كسانى كه در پى تحقيق‌اند داده شود. (٦)