و خدا و پيامبرش را در امر جهاد فرمان بريد و با يكديگر اختلاف نكنيد كه ناتوان مى‌شويد و عزّت و شكوهتان از بين مى‌رود، و بر سختى‌هاى جنگ و اطاعت از خدا و پيامبر شكيبا باشيد كه خداوند با شكيبايان است و آنان را يارى خواهد كرد. (٤٦)
و هنگامى كه براى جهاد با دشمنان دين بيرون مى‌رويد، مانند كسانى نباشيد كه با سرمستى و براى خودنمايى به مردم از شهر و ديارشان براى جنگ بيرون رفتند و مردم را از راه خدا بازمى‌داشتند. آنان گمان نكنند كه از تحت سلطه خدا خارجند، بلكه خدا به آنچه مى‌كنند احاطه دارد. (٤٧)
و هنگامى خدا حق و باطل را از يكديگر مشخص و معلوم ساخت كه شيطان كارهاى مشركان را در جنگ بدر برايشان آراست و به آنان گفت: امروز با اين سازوبرگ نظامى و انبوه نفرات هيچ گروهى از مردم بر شما چيره نمى‌شود و من خود حمايتگر شما هستم، ولى هنگامى كه آن دو گروه باهم روبه‌رو شدند و يكديگر را ديدند به عقب بازگشت و گفت:
من از شما برى هستم، من چيزى را مى‌بينم كه شما نمى‌بينيد. مى‌بينم فرشتگانى براى يارى مؤمنان و سركوب شما آمده‌اند. من از عذاب خدا مى‌ترسم، چرا كه خدا سخت‌كيفر است. (٤٨)
آرى، هنگامى خدا حق و باطل را از يكديگر مشخص ساخت كه منافقان و كسانى كه در دل‌هايشان بيمارى شكّ و ترديد بود گفتند: اينان (مؤمنان) را دينشان فريفته است كه با اين شمار اندك و با كمترين تجهيزات به جنگ سپاهى مجهّز آمده‌اند، ولى نمى‌دانستند كه آنان بر خدا توكّل كرده‌اند. و هركس بر خدا توكّل كند خدا او را بسنده است، زيرا خداوند مقتدرى است شكست‌ناپذير كه كارهايش همه از روى حكمت است. (٤٩)
اى كاش مى‌ديدى زمانى را كه فرشتگان جان كافران را مى‌گيرند در حالى‌كه بر چهره و پشتشان مى‌كوبند و به آنان مى‌گويند: عذاب آتش سوزان را بچشيد. (٥٠)
اين كيفر به سزاى دستاوردى است كه خود پيش فرستاده‌ايد و از آن روست كه خدا به بندگانش ستم نمى‌كند [مجرمان و نيكوكاران را يكسان قرار نمى‌دهد و هركدام را برطبق كردارشان جزا مى‌دهد]. (٥١)
شيوه اين مشركان همچون شيوه فرعونيان و كسانى است كه پيش از آنان بودند كه به آيات خدا كافر شدند، و خداوند آنان را به كيفر گناهانشان گرفت. همانا خدا نيرومند و سخت‌كيفر است. (٥٢)