و قطعا بسيارى از جنيان و آدميان را براى دوزخ آفريده‌ايم، چرا كه آنان را دل‌هايى است كه به آنها حقيقت را درنمى‌يابند و ديدگانى دارند كه به آنها آيات حق را نمى‌بينند و برايشان گوش‌هايى است كه به آنها سخن حق را نمى‌شنوند. آنان همانند دام‌ها هستند بلكه از آنها گمراه‌ترند. آنانند بى‌خبران. (١٧٩)
نيكوترين نام‌ها كه بيانگر كمال مطلق و پيراستگى از هر كاستى است از آن خداوند است، پس او را به اين نام‌ها بخوانيد و بپرستيد، و كسانى را كه در مورد نام‌هاى خدا به بيراهه مى‌روند و او را به نام و صفت آفريده‌ها مى‌شناسند يا غير او را به نام و صفت او تصور مى‌كنند، واگذاريد.
به زودى به آنچه كرده‌اند جزا داده مى‌شوند. (١٨٠)
از ميان كسانى كه آفريده‌ايم گروهى هستند كه به وسيله حق مردم را هدايت مى‌كنند و به وسيله آن ميان مردم به عدالت رفتار مى‌نمايند. (١٨١)
و كسانى كه آيات و نشانه‌هاى ما را دروغ انگاشته‌اند، به تدريج و از جايى كه نمى‌دانند آنان را به تباهى و هلاكت نزديك مى‌كنيم. (١٨٢)
و به آنان مهلت مى‌دهم و اين كيد من با آنان است، به راستى كيد من استوار است. (١٨٣)
آيا نينديشيده‌اند كه همنشينشان محمد هيچ جنونى ندارد؟ آرى هيچ جنونى دامنگير پيامبر نيست او جز پيامبرى هشداردهنده كه هشدارهايش را به روشنى بيان مى‌كند، نيست. (١٨٤)
آيا در ملكوت آسمان‌ها و زمين (وابستگى آنها را به خدا) و در ملكوت آنچه خدا آفريده است ننگريسته و در اين‌كه شايد پايان مهلتشان نزديك شده باشد نينديشيده‌اند؟ آنان پس از قرآن كه معجزه‌اى آشكار است به كدامين سخن ايمان مى‌آورند؟ (١٨٥)
آنان ايمان نمى‌آورند، زيرا هركه را خدا به سزاى كردارش به بيراهه افكند او را هدايتگرى نيست. خدا آنان را وامى‌نهد كه در طغيانشان سرگردان بمانند. (١٨٦)
از تو درباره قيامت مى‌پرسند كه وقوع آن‌چه زمانى خواهد بود؟ بگو: علم آن تنها نزد پروردگار من است. آن‌گاه كه وقتش فرارسد جز او آن را پديدار نمى‌سازد. قيامت بر آسمان‌ها و زمين گران و سنگين آمده است؛ چرا كه ظهورش نابودى آنها را در پى دارد، جز ناگهان به سراغتان نمى‌آيد. مكرر از تو زمان وقوع آن را مى‌پرسند، گويى تو از آن باخبرى. بگو: علم آن تنها نزد خداست، ولى بيشتر مردم اين حقيقت را نمى‌دانند. (١٨٧)