و از نزديك شدن به مال يتيم- جز به روشى هرچه نيكوتر كه باعث حفظ اموال او شود- بپرهيزيد تا به توانايى خود برسد (بالغ شود و به رشد لازم برسد)، و پيمانه و ترازو را عادلانه و تمام بسنجيد و بدانيد كه ما هيچ‌كس را جز به اندازه توانش تكليف نمى‌كنيم.
و چون سخنى گوييد كه سود و زيانى در پى دارد، عدالت را در آن رعايت كنيد، هرچند كسى كه درباره او سخن مى‌گوييد خويشاوند باشد، و به پيمان خدا وفادار باشيد. اينهاست كه خدا شما را به آن سفارش كرده است، باشد كه دريابيد و متذكّر شويد. (١٥٢)
اينها كه بر شما خواندم راه من است كه راهى است راست و استوار (نه در آن اختلافى است نه پوينده‌اش را از مقصد باز مى‌دارد)؛ پس آن را دنبال كنيد و راه‌هاى ديگر را دنبال مكنيد كه شما را از راه خدا پراكنده سازد.
اينهاست كه خدا شما را به آن سفارش كرده است، باشد كه تقوا پيشه كنيد. (١٥٣)
ما اين آموزه‌ها را در آيين موسى نيز آورديم، سپس به او كتاب آسمانى تورات را داديم تا بدين‌وسيله كاستى‌هاى شريعت آن كسى كه نيكوكار بود كامل شود و حقايق آيين بنى اسرائيل به تفصيل بيان گردد و براى آنان رهنمود و رحمتى باشد، شايد به ديدار پروردگارشان ايمان بياورند. (١٥٤)
و اين قرآن كتابى است پرخير و بركت كه ما آن را فروفرستاديم، پس، از آن پيروى كنيد و تقوا پيشه سازيد، باشد كه مورد رحمت قرار گيريد. (١٥٥)
آرى قرآن را فروفرستاديم تا نگوييد: تنها بر دو طايفه (يهوديان و مسيحيان) كه پيش از ما بودند كتاب آسمانى نازل شد و ما از تلاوت و فراگيرى آنان بى‌خبر بوديم. (١٥٦)
يا نگوييد: اگر بر ما كتاب آسمانى فروفرستاده مى‌شد ما از آنان هدايت‌يافته‌تر بوديم. اكنون از جانب پروردگارتان دليلى آشكار و رهنمود و رحمتى به سوى شما آمد؛ پس كيست ستمكارتر از آن‌كس كه آيات خدا را دروغ شمرد و از آنها روى برتابد؟ به زودى كسانى را كه از آيات ما روى برمى‌تابند، به سزاى روى برتافتنشان به عذاب ناگوار كيفر مى‌دهيم. (١٥٧)