اوست آن‌كه شما را در شب (آن‌گاه كه مى‌خوابيد) برمى‌گيرد در حالى‌كه مى‌داند در روز چه دستاوردى داشته‌ايد، سپس در روز (آن‌گاه كه بيدار مى‌شويد) شما را برمى‌انگيزد تا سرآمدى كه معين شده است سپرى گردد؛ آن‌گاه پس از پايان يافتن سرآمدتان بازگشت شما به سوى اوست، سپس شما را از حقيقت كارهايى كه مى‌كرديد آگاه مى‌كند. (٦٠)
و اوست كه بر بندگان خويش چيره است در حالى‌كه مافوق آنهاست و بر آنان احاطه دارد، و بر شما فرشتگانى مى‌فرستد كه از بلاهاى ويرانگر نگاهتان دارند؛ تا آن‌گاه كه مرگ يكى از شما فرارسد، فرستادگان ما جان او را مى‌گيرند و در اين كار كوتاهى نمى‌كنند. (٦١)
و پس از آن‌كه آدميان مردند برانگيخته مى‌شوند و به سوى خدا كه مولاى حقيقى آنان است بازگردانده مى‌شوند.
همگان بدانند كه فرمانروايى تنها از آن اوست و او سريع‌ترين حسابرسان است. (٦٢)
بگو: چه كسى شما را از دشوارى‌هايى كه در تاريكى‌هاى خشكى و دريا برايتان پديد مى‌آيد رهايى مى‌بخشد؟ آنگاه شما او را آشكارا و با فروتنى و نيز در نهان مى‌خوانيد كه اگر ما را از اين مهلكه نجات بخشد بى‌گمان از سپاسگزاران او خواهيم شد. (٦٣)
بگو: خداست كه شما را از آن سختى‌ها و از هراندوه ديگرى نجات مى‌بخشد، آن‌گاه شما پيمان خود را مى‌شكنيد و همچنان براى او شريك مى‌پنداريد. (٦٤)
بگو: خداست كه مى‌تواند از فراز سرتان يا از زير پاهايتان عذابى بر شما بفرستد يا شما را به صورت فرقه‌ها و گروه‌هاى مختلف به هم اندازد و گزند برخى از شما را به برخى ديگر بچشاند. بنگر كه چگونه نشانه‌ها را به سوى انديشه‌ها مى‌گردانيم، باشد كه آنان بفهمند. (٦٥)
اى پيامبر، قوم تو عذاب الهى را دروغ انگاشتند در حالى‌كه آن راست و درست است. به آنان بگو: من عهده‌دار امور شما نيستم تا بتوانم شما را از تكذيب حق بازدارم. (٦٦)
هرخبرى هنگام وقوعى دارد كه در آن ظرف تحقق خواهد يافت، و به زودى خواهيد دانست چه كيفرى براى خود آماده ساخته‌ايد. (٦٧)
و چون ببينى كه كسانى از روى انكار و تمسخر در آيات ما فرومى‌روند از آنان روى برتاب تا در سخنى ديگر غير از آن درآيند؛ و اگر شيطان تو را به فراموشى انداخت و در آن حال با آنان نشستى، پس از يادآورى با آن مردم ستمگر منشين. (٦٨)