بگو: اى صاحبان كتاب‌هاى آسمانى، در دينتان از آنچه بايسته است فراتر نرويد كه آن نارواست، و از خواسته‌ها و انديشه‌هاى مردمى كه پيش از شما به بيراهه رفتند و گروه بسيارى را به گمراهى افكندند و خود از راه راست گمراه شدند پيروى نكنيد. (٧٧)
از ميان بنى اسرائيل آنان كه كفر ورزيدند، بر زبان داوود و عيسى بن مريم لعنت شدند. اين بدان‌سبب بود كه آنان پيامبرانشان را نافرمانى كردند و همواره از حدود خدا تجاوز مى‌كردند. (٧٨)
و هرگز از كارهاى ناپسندى كه انجام مى‌دادند، بازنمى‌ايستادند. به راستى كارهايى كه مى‌كردند بد بود. (٧٩)
بسيارى از آنان را مى‌بينى كه با كسانى كه يكتايى خدا را انكار كرده‌اند، طرح دوستى مى‌افكنند. راستى بد است آنچه نفسشان براى آنان پيش فرستاده است كه خدا بر آنان خشم گرفته و در عذاب جاودانه‌اند. (٨٠)
و اگر به خدا و پيامبر و آنچه به سوى او فرستاده شده است ايمان مى‌آوردند، منكران توحيد را به دوستى نمى‌گرفتند، ولى بسيارى از آنان از راه ايمان و اطاعت خدا بيرون رفته‌اند. (٨١)
بى‌گمان، سرسخت‌ترين مردم را در دشمنى با كسانى كه ايمان آورده‌اند يهوديان و مشركان خواهى يافت، و نزديك‌ترين مردم را در دوستى با آنان‌كه ايمان آورده‌اند كسانى خواهى يافت كه گفتند: ما مسيحى هستيم. اين از آن‌روست كه برخى از آنان كشيشان و راهبانند، و بدان‌سبب است كه آنان در پذيرش حق تكبر نمى‌ورزند. (٨٢)