مى‌خواهند از آتش دوزخ بيرون آيند، در حالى‌كه از آن بيرون آمدنى نيستند و براى آنان عذابى پايدار است. (٣٧)
امّا مرد و زن دزد را بايد دستشان را ببريد كه اين سزايى است در برابر كارى كه كرده‌اند و كيفرى بازدارنده از جانب خداست، و خداوند شكست‌ناپذير و حكيم است. (٣٨)
پس هركه بعد از ستم خود توبه كند و شايسته شود، خداوند با رحمت خود به او بازمى‌گردد و توبه‌اش را مى‌پذيرد، چرا كه خداوند آمرزنده و مهربان است. (٣٩)
آيا ندانسته‌اى كه پادشاهى آسمان‌ها و زمين از آن خداست، هركه را بخواهد كيفر مى‌دهد و هركه را بخواهد مى‌آمرزد؟ پس حق اوست كه ستمگران را عذاب كند و از توبه‌كنندگان درگذرد، و خدا بر هركارى تواناست، (٤٠)
اى پيامبر، مبادا كسانى كه در كفر شتاب مى‌ورزند تو را اندوهگين كنند، چه آن منافقانى كه به زبان گفتند: ايمان آورديم ولى دل‌هايشان ايمان نياورده است، و چه آن يهوديانى كه نزد تو آمده‌اند تا برايشان داورى كنى. اينان به دروغ‌هاى عالمان خود گوش فرامى‌سپارند با اين‌كه مى‌دانند آنها دروغ مى‌گويند. اينان فرمانبردار مردمى ديگرند كه نزد تو نيامده‌اند. عالمانشان سخنان خدا را پس از آن‌كه در جايگاهاى خود قرار گرفته است تحريف مى‌كنند و به پيروانشان كه آنان را نزد تو فرستاده‌اند مى‌گويند: اگر همين حكم (حكم تحريف شده) به شما داده شد آن را بپذيريد و اگر آن به شما داده نشد دورى كنيد.
خدا مى‌خواهد آنان را به عذاب گرفتار سازد. و هركس را كه خداوند عذابش را اراده كند تو هرگز از سوى خدا توان آن را ندارى كه عذاب را از او بگردانى. اينان كسانى‌اند كه خدا نخواسته است دل‌هايشان را پاك گرداند. براى آنان در اين جهان خوارى و در آخرت عذابى بزرگ خواهد بود. (٤١)