ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٨٢ - بحث سوم - محاسن كلام در باره رد العجز على الصدر است

شاهد در مورد دو كلمه مثانى است كه اوّلى به معناى آيات قرآن و دوّمى به معناى شعر آمده است.

١٠- مانند دو شماره قبل، با اين تفاوت كه در اشتقاق متّفق، ولى در صورت مختلف باشند مانند شعر بخترى:

شاهد در مطيع و مطاع است كه در ريشه با هم مشترك ولى در صورت با هم مختلفند.

١١- مانند شماره‌هاى اخير، ولى در اشتقاق شبيه هم و در صورت با هم مختلفند مانند شعر حريرى:

١٢- دو كلمه مشتق در اول و آخر مصرع دوّم واقع شده باشند مانند گفته حماسى:

١٣- در ريشه اشتقاق مشترك و در صورت مختلف باشند و در اوّل و آخر مصرع دوّم بيايند، مانند شعر ابى تمام:

غير از انواع ياد شده اقسام ديگرى نيز وجود دارد ولى آنچه ذكر كرديم كفايت مى‌كند.

[٢] بعضى (از اهل بصره) به بيان معانى با عبارت كوتاه توانايند و بعضى بر رهايى زندانيان اشراف و قدرت دارند.

[٣] و اگر نباشد جز ديدار اندكى، همان ديدار كم براى من سودمند است.

[٤] در خاك نهفته شد كسى كه به حيات او ديگران زندگى مى‌كردند، و هر كس كه از حوادث روزگار به او پناه مى‌آورد نيازش را بر مى‌آورد.