ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٥٩٢ - مقدمه شرح

افتند. به خدا سوگند چيزى را پنهان نكردم و ابداً دروغ نگفتم، من اين روز و اين وضع را از پيامبر (ص) شنيده‌ام. آگاه باشيد! گناهان اسبهاى سركش و افسار گسيخته‌اى هستند كه سواران خود را وارد آتش مى‌كنند و تقوا و پرهيزگارى مركب آرامى است كه افسار خود را به دست سوارش سپرده و او را از رنج و غم خلاص كرده به سايه گسترده‌اى مى‌رساند، درهاى بهشت باز مى‌شود و نگهبانان بهشت مى‌گويند: «سَلامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوها خالِدِينَ» [١].

كسى به من اين آگاهى را داده كه من شريك پيامبرى او نيستم و توبه هيچ كس پذيرفته نيست مگر به وسيله پيامبرى كه از جانب خدا مبعوث شده باشد و چه كسى بعد از پيامبر، نجاتبخش‌تر از او از آتش جهنم است؟ اى مردم كتاب خدا و سنّت پيامبر را هيچ كس جز مطابق نفس خود رعايت نمى‌كند و مردم امتحان مى‌شوند و بنابه نتيجه امتحان در بهشت يا جهنّم وارد خواهند شد.

(مردم سه دسته‌اند) يا اهل نجاتند، و يا اميد به نجات دارند، و يا گرفتار در آتشند و براى هر يك از اينها اهلى وجود دارد. به جان خودم قسم اگر باطل طرفدار فراوان دارد از قديم چنين بوده است و اگر اهل حق اندك است؟ شايد از قبل چنين بوده است و كم اتّفاق مى‌افتد كه حق طرفدار فراوان پيدا كند.

اگر اختيار شما را در امر خلافت به شما برگردانند شما از نيكبختان خواهيد بود و ما هم جز براى همين امر تلاش نمى‌كنيم. كارهايى در گذشته اتّفاق افتاد كه شما در آن ميل داشتيد و در نزد من رأى شما پسنديده نبود و اگر من بخواهم گفتنيها را بگويم مطّلعم. خدا از گناه شما بگذرد. آن دو نفر روزگارشان گذشت و سوّمى به جاى آنها نشست كه مانند كلاغ، همّتش شكمش بود. واى بر او، اگر بالهايش قطع مى‌گرديد و سرش بريده مى‌شد به نفعش بود.