ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٢٠٨ - مقام دوم - وقوع فعل خارق العاده به وسيله امام(ع)

مانده در سال ٤٠ هجرى در مسجد جامع كوفه به شهادت رسيد در حالى كه ٦٣ از عمر مباركش گذشته بود [١]. در اين جا مقدمه را به پايان مى‌بريم و پس از اين به شرح مطالب كتاب نهج البلاغه مى‌پردازيم و پيش از آن نسب سيّد رضى (ره) را توضيح داده و لغات مشكلى را كه سيّد رضى (ره) به كار برده است توضيح خواهيم داد.

نسب سيّد رضى: سيّد بزرگوار رضى الدين ذو الحسبين نامش محمّد پسر طاهر، پسر حسين، پسر موسى، پسر محمّد، پسر موسى، پسر ابراهيم، پسر موسى (ع)، پسر جعفر (ع)، پسر محمّد (ع)، پسر على (ع)، پسر حسين (ع)، پسر على بن ابي طالب (ع).

به اين دليل او را ذو الحسبين گفته‌اند كه نسب بزرگوارش كه داراى فضيلت خاصّى است با كمال نفسانيش به علم و ادب در هم آميخته است.

در سال ٣٥٩ در بغداد متولّد شد و در محرّم سال ٤٠٦ هجرى قمرى در محلّه كرخ بغداد وفات يافت. با برادرش سيّد مرتضى در جوار جدش امام حسين (ع) دفن شد.