تحريف ناپذيرى قرآن
(١)
مقدمه مؤلف
١ ص
(٢)
مقدمه مترجم
٣ ص
(٣)
مفهوم تحريف و انواع آن
٣ ص
(٤)
تحريف در متون وحى اسلامى
٤ ص
(٥)
عوامل پيدايش ديدگاه تحريف
٧ ص
(٦)
وهابيت و نسبت تحريف قرآن به شيعه
١٠ ص
(٧)
تلاش دانشوران شيعه در دفاع از پيراستگى قرآن از تحريف
١٠ ص
(٨)
نگاهى گذرا به برخى از نگاشتههاى دانشوران شيعه در رد شبهه تحريف
١١ ص
(٩)
نگاهى به كتاب صيانة القرآن من التحريف
١٢ ص
(١٠)
ترجمه حاضر
١٣ ص
(١١)
پيشگفتار
١٥ ص
(١٢)
فصل اول تحريف در لغت و اصطلاح
٢٠ ص
(١٣)
تحريف در لغت
٢٠ ص
(١٤)
تحريف در اصطلاح
٢٣ ص
(١٥)
قرآن و واژه تحريف
٢٧ ص
(١٦)
پندار نسخ تلاوت
٢٩ ص
(١٧)
مسأله انساء(به فراموشى انداختن)
٣٩ ص
(١٨)
فصل دوم خلاصه دلايل بطلان شبهه تحريف
٤١ ص
(١٩)
1 گواهى تاريخ
٤١ ص
(٢٠)
2 ضرورت تواتر قرآن
٤٣ ص
(٢١)
3 جنبه اعجاز
٤٥ ص
(٢٢)
4 آيه حفظ
٤٨ ص
(٢٣)
5 نفى باطل از قرآن
٥٥ ص
(٢٤)
6 عرضه روايات بر قرآن
٥٦ ص
(٢٥)
7 نصوص اهل بيت عليهم السلام
٥٩ ص
(٢٦)
فصل سوم تصريحات بزرگان شيعه
٦٤ ص
(٢٧)
فصل چهارم گواهى صاحبنظران اهل سنت(به پيراستگى شيعه از قول به تحريف)
٨٧ ص
(٢٨)
گزافهگويى خاورشناسان
١٠٠ ص
(٢٩)
گرداندن گفتار بزرگان
١٠٧ ص
(٣٠)
نقل حديث نمىتواند نشانگر عقيده ناقل آن باشد
١١٠ ص
(٣١)
نسبتى ناروا به مرحوم كلينى
١١٢ ص
(٣٢)
در كافى جايى براى شبهه نيست
١١٣ ص
(٣٣)
سادگى فاجعهآميز
١١٨ ص
(٣٤)
غوغايى كه كتاب فصل الخطاب برپا كرد
١٢٠ ص
(٣٥)
عقبنشينى يا در لفافه سخن گفتن
١٢٤ ص
(٣٦)
فصل ششم تحريف در كتب عهدين
١٢٦ ص
(٣٧)
مقصود از وقوع تحريف در كتب عهدين چيست؟
١٢٦ ص
(٣٨)
تحريف در بشارتهاى تورات و انجيل
١٢٩ ص
(٣٩)
تحريف با واژگون كردن لهجه
١٣٢ ص
(٤٠)
تحريف در سهگانهپرستى
١٣٤ ص
(٤١)
نگاهى گذرا به تاريخ عهدين
١٣٦ ص
(٤٢)
عهد قديم
١٣٨ ص
(٤٣)
تورات منسوب به موسى
١٣٩ ص
(٤٤)
آيا پس از اين دوره به تورات واقعى دست يافتند؟
١٤٠ ص
(٤٥)
پايان كار كتاب شريعت يهود
١٤٢ ص
(٤٦)
فاجعه بخت نصر
١٤٣ ص
(٤٧)
آيا تورات مجددا پديدار شد؟
١٤٤ ص
(٤٨)
عزرا محتويات تورات را از كجا گردآورد؟
١٤٦ ص
(٤٩)
حادثه امپراطور انطوخيوس
١٤٧ ص
(٥٠)
سلسله اسناد تورات بريده شده است
١٤٨ ص
(٥١)
داستان اناجيل اربعه
١٤٩ ص
(٥٢)
سرانجام انجيلى كه بر مسيح نازل شد
١٥٠ ص
(٥٣)
بررسى مسأله تشابه رخدادها در گذشته و حال
١٥٣ ص
(٥٤)
نمونه هايي از آنچه اهل حشو نقل كرده اند
١٦٠ ص
(٥٥)
1 آيه رجم
١٦٠ ص
(٥٦)
2 آيه رغبت
١٦٢ ص
(٥٧)
3 آيه جهاد
١٦٢ ص
(٥٨)
4 آيه فراش
١٦٣ ص
(٥٩)
5 قرآن 1027000 حرف است
١٦٤ ص
(٦٠)
6 بسيارى از آيات قرآن حذف شده است
١٦٤ ص
(٦١)
7 قرآن با شهادت حاملان آن در روز يمامه، از بين رفته است
١٦٥ ص
(٦٢)
8 زيادى موجود در مصحف عايشه
١٦٥ ص
(٦٣)
9 آيه رضعات را حيوان خانگى خورده است
١٦٦ ص
(٦٤)
10 دو آيه از سوره بينه
١٦٧ ص
(٦٥)
11 دو آيه كه در مصحف نگاشته نشد
١٦٩ ص
(٦٦)
12 سورهاى كه همسنگ برائت يا شبيه مسبحات است
١٦٩ ص
(٦٧)
13 سوره احزاب از سوره بقره طولانىتر بوده است
١٧٠ ص
(٦٨)
14 دو دعاى قنوت
١٧٢ ص
(٦٩)
15 از سوره برائت فقط يك چهارم آن باقىمانده است
١٧٢ ص
(٧٠)
16 جابجايى يك كلمه
١٧٤ ص
(٧١)
17 افزايش يك كلمه
١٧٤ ص
(٧٢)
18 افزايش يك حرف
١٧٥ ص
(٧٣)
19 جابجايى حرف
١٧٦ ص
(٧٤)
20 تغيير در ساختار كلمه
١٧٦ ص
(٧٥)
21 خطا در اجتهاد
١٧٧ ص
(٧٦)
22 اجتهاد در مقابل نص
١٧٨ ص
(٧٧)
23 گمان نادرست
١٧٩ ص
(٧٨)
24 چهار حرف در قرآن به خطا آمده است
١٨٠ ص
(٧٩)
25 سوره ساختگى ولايت
١٨٧ ص
(٨٠)
26 فاجعه كتاب الفرقان
١٩٢ ص
(٨١)
فصل هشتم تحريف نزد فرقه اخباريان
١٩٦ ص
(٨٢)
پندارهاى نويسنده فصل الخطاب
٢٠٦ ص
(٨٣)
مهمترين دليل قول به تحريف
٢١٧ ص
(٨٤)
كتابهاى غيرمعتبر مورد استناد محدث نورى
٢١٨ ص
(٨٥)
هفت دسته روايات مورد استناد محدث نورى
٢٣١ ص
(٨٦)
منابع و مآخذ
٢٧٥ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص

تحريف ناپذيرى قرآن - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢١٨ - كتابهاى غيرمعتبر مورد استناد محدث نورى

است كه زيادى چنين رواياتى، سودمند نيست».[١]

در اينجا به مهمترين منابعى كه محدث نورى اين‌گونه روايات را از آنها نقل كرده و فاقد اعتبار و اسناد است اشاره مى‌كنيم:

كتابهاى غيرمعتبر مورد استناد محدث نورى‌

١. رساله‌اى مجهول النسب؛ يكى از كتاب‌هايى كه مدعيان تحريف به آن تمسك كرده‌اند رساله مجهول النسبى است كه به رغم وحدت اصل، با عناوين مختلف، به افراد گوناگونى منتسب شده است. گاه با عنوان رساله ناسخ و منسوخ به سعد بن عبد اللّه اشعرى (م ٣٠١) و گاه با نام ما ورد فى صنوف القرآن به محمد بن ابراهيم نعمانى (م ٣٦٠) و گاه با عنوان رساله محكم و متشابه‌[٢] به سيد مرتضى (م ٤٣٦) نسبت داده شده است.

علامه مجلسى بعد از نقل كامل رساله نعمانى مى‌گويد: در نوشته‌اى كهن چنين يافتم: جعفر بن محمد بن قولويه از ابو القاسم سعد اشعرى براى ما چنين روايت كرد:

«الحمد للّه ذي النعماء و الآلاء و المجد و العزّ و الكبرياء و صلى اللّه على محمد سيد الانبياء و على آله البررة الاتقياء. مشايخ و اصحاب حديث از امام صادق عليه السّلام روايت كرده‌اند كه: امير المؤمنين عليه السّلام فرمود: ...»؛ اين حديث همانگونه كه در رساله نعمانى آمده- با اندكى اختلاف- آمده است.[٣]

اين در حالى است كه مى‌دانيم ابن قولويه تنها به واسطه برادر يا پدر خود از سعد روايت كرده است. حسين بن عبيد اللّه مى‌گويد: «گزينش‌هايى از كتب سعد را نزد


[١] . ر. ك: آلاء الرحمان، مقدمه، ص ٢٦.

[٢] . اين كتاب به حسن بن على بن ابى حمزه بطائنى، از رؤساى واقفيه نيز نسبت داده شده است؛ چون او بنا به نقل نجاشى( الرجال، ج ١، ص ١٣٣)، رساله‌اى به نام« فضائل القرآن» داشته است كه اسناد او در استفاده از آن كتاب، همان اسنادى است كه در مقدمه رساله نعمانى آمده است، اما اين احتمال بعيد است. زيرا ممكن است اسناد نعمانى و نجاشى در اخذ آن از كتاب يكى باشد و نعمانى از آن رساله، روايت منسوب به امام صادق عليه السّلام را كه با عبارت« فضلّوا و أضلّوا» پايان يافته، نقل كرده باشد. بنابراين جايى براى پندار انتساب تمام رساله نعمانى به او نمى‌ماند و بر فرض اينكه متعلق به بطائنى باشد حال او در عدم صحت استناد به او بهتر از ديگران نيست.

[٣] . بحار الانوار، ج ٩٠، ص ٩٧.