تحريف ناپذيرى قرآن - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٧ - قرآن و واژه تحريف

اينگونه تحريف كه مدار بحث درباره تحريف قرآن است از نظر ما كاملا مردود مى‌باشد. اين مشكل با تغيير عبارت و به كار گرفتن اصطلاح منسوخ التلاوة يا منسيّ التلاوة- چنانكه بعضى از بزرگان اهل سنت بدان ملتزم شدند- حل نمى‌گردد؛ زيرا آن موضوع، نوعى پيچيدگى در تعبير است و آشكار است كه تغيير عنوان، واقعيت معنوع را دگرگون نمى‌سازد. اين سخن، اكنون مدار بحث ما در اين زمينه است.

خلاصه گفتار ما در اين‌باره اين است: رواياتى كه با اسناد عامه درباره منسوخ التّلاوه و ... رسيده است از دو حال خارج نيست؛ يا ساخته و پرداخته ملحدان و وضّاعانى است كه به دروغ و بافتن احاديث جعلى شهرت دارند؛ يا تأويلى صحيح را برمى‌تابد؛ به‌گونه‌اى كه هيچگونه ارتباطى با تحريف پيدا نمى‌كند.

در غير اين صورت بايد گفت: اكثر اينگونه روايات- چنانكه شرح آن خواهد آمد- حاصل پندارها و خرافه‌هاى گذشتگان بوده و اعتبارى ندارد.

قرآن و واژه تحريف‌

قرآن واژه تحريف را فقط در همان معناى لغويش- يعنى- دستبرد در معناى كلمه و تفسير آن به وجه ناصحيح- كه از آن به سوءتأويل يا تفسير به رأى ياد شده است به كار برده است. تحريف بدين معنا، همان تحريف معنوى است.

پيش از اين، درباره آيه شريفه‌ «يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَواضِعِهِ»[١] سخن گفته‌ايم. «عَنْ مَواضِعِهِ» در اين آيه بدين معناست: بعد از آنكه كلام در معناى حقيقى‌اش- كه در آن ظهور دارد- به كار بسته شد يا به رهنمون قراين متداول در معناى مستعمل فيه استعمال شد، پيام آن- از روى خيانت در اداى امانت- است؛ دچار تحريف گردد، همانگونه كه در عبارت‌ «مِنْ بَعْدِ مَواضِعِهِ»[٢] به اين معنا تصريح شده است؛ چه اينكه تحريف آن است كه لفظ را از معناى حقيقى‌اش منحرف سازند.

در سوره بقره چنين آمده است: «وَ قَدْ كانَ فَرِيقٌ مِنْهُمْ يَسْمَعُونَ كَلامَ اللَّهِ ثُمَّ يُحَرِّفُونَهُ مِنْ‌

[١] . نساء ٤: ٤٦ و مائده ٥: ١٣.

[٢] . مائده ٥: ٤١.