هستند كه زبان خود را به [خواندن‌] كتاب [تحريف شده‌اى‌] مى‌پيچانند، تا آن [بر بافته‌] را از [مطالب‌] كتاب [آسمانى‌] پنداريد، با اينكه آن از كتاب [آسمانى‌] نيست و مى‌گويند: آن از جانب خداست. در صورتى كه از جانب خدا نيست، و بر خدا دروغ مى‌بندند، با اينكه خودشان هم مى‌دانند»؛ زيرا اگر لفظى برخلاف واژگان نخستين خود تلفظ گردد، واژه ديگرى محسوب مى‌شود نه آن واژه نخستين؛ و اهل كتاب به منظور كتمان حقيقت و پنهان نمودن بشارت‌هاى ظهور پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله به تحريف معنوى مى‌پرداختند. اما تحريف به‌معناى زيادى يا نقصان يا تبديل كلمات به كلمات ديگر، كه معناى اصطلاحى تحريف بوده است،- همانگونه كه ملاحظه شد- در قرآن به كار نرفته است.

پندار نسخ تلاوت‌

نسخ تلاوت پندارى است كه در سخن‌هاى بسيارى از اهل حديث و جمعى از اصوليان اهل سنت آمده است. ايشان در تلاشند كه بدين‌وسيله رواياتى را كه به نظرشان صحيح آمده و بر از دست رفتن بسيارى از آيات قرآن حكايت دارد حل نمايند؛ از اينرو با استفاده از يك اسلوب ساختگى مى‌گويند: تلاوت اين دسته از آيات، نسخ شده است اما حكمشان تا ابد باقى است. مثل آيه «رضعات دهگانه»، آيه «سنگسار پيرمرد و پيرزن» و آيه «لا يملأ جوف ابن آدم إلّا التراب»، و بسيارى ديگر از اين دست آيات كه معتقدند از جمله آيات قرآن بوده و در زمان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله تلاوت مى‌شده است اما بعدها برداشته شده و از سينه‌ها محو شده است؛ با اين حال، همواره عمل به حكم آن واجب است.

ايشان با اين روش عجيب مى‌كوشند احاديثى را كه به نظرشان صحيح آمده است توجيه نمايند،[١] اما انديشوران محقق شيعى بر روى تمام اينگونه روايات كه با

[١] . قاضى ابو بكر باقلانى( م ٤٠٣) تلاش گسترده‌اى كرده است تا از موضع‌گيرى‌هاى پاره‌اى از گذشتگان دفاع نمايد؛ زيرا گفته شده است كه ايشان مدعى‌اند بخشى از آيات قرآن كه در عصر پيامبر خوانده مى‌شده- نظير آيه رجم و جز آن- از آن كاسته شده است. او مى‌كوشد اثبات كند كه اين آيات- در صورت صحت نسبت- از قبيل منسوخ التلاوه است و الا چنين نسبتى محال و باطل است ... ر. ك: نكت الانتصار، ص ١٠٨- ٩٥.