تحريف ناپذيرى قرآن - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤ - تحريف در متون وحى اسلامى

گفتار قصد كرده است، به دست دهد. تغيير واژه پيركلوطوس به پيراكلى‌طوس‌[١] از اين قبيل مى‌باشد.

٢. تحريف در محتواى گفتار (تحريف معنوى)؛ مقصود اين است كه محرّف بى‌آنكه در ساختار گفتار دخل و تصرفى نمايد، معناى آنرا به سويى كه مطلوب خود اوست متمايل سازد و از معنايى كه صاحب گفتار دنبال كرده است، منحرف سازد.

تحريفى كه معاويه در سخن مشهور پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله خطاب به عمار ياسر «تقتلك الفئة الباغية» انجام داد و لشكر امير مؤمنان عليه السّلام را مصداق فئه باغيه معرفى كرد، از قبيل تحريف معنوى است.

دانستنى است كه مى‌توان جعل و وضع را از قبيل تحريف لفظى و تفسير به رأى را از نوع تحريف معنوى قلمداد كرد.

تحريف به‌معناى گفته شده، شيوه متداول و شناخته‌شده‌اى است كه همواره مورد استفاده جبهه باطل عليه جبهه حق بوده است و ازاينرو پيشينه‌اى دراز دارد.

به استناد آيات قرآن كريم، يهود تنها امتى است كه در طول تاريخ پيدايش خود بيشترين لغزش را در زمينه تحريف كلام الهى مرتكب شده است. كژاندازى يهود در زمينه تحريف آيين الهى و تحريف گفتار حق در مقابله با مسلمانان، در قرآن نشان داده شده است.

تحريف در متون وحى اسلامى‌

تحريف در كتاب و سنت به‌عنوان متون وحى آيين اسلام، به دو گونه لفظى و معنوى مقصود است.

آنچه در سنت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله اتفاق افتاد، بيشتر مربوط به تحريف لفظى بوده است؛ رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله خود در حجة الوداع ضمن هشدار نسبت به تحريف لفظى،

[١] .« پيركلوطوس» به‌معناى ستوده است كه با واژه احمد و محمّد برابر مى‌باشد، در حالى‌كه« پيراكلى‌طوس» به معناى تسلّى‌دهنده است؛ از آنجا كه واژه نخست در متن اصلى انجيل، بشارت‌دهنده ظهور پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله است، تحريف‌گران مسيحى آنرا به واژه دوم تغيير داده‌اند. براى توضيح بيشتر ر. ك: فصل تحريف در كتب عهدين در همين كتاب.