هيچ سويى بدان راه نمى‌يابد و به خداوند حكيم و حميد تعلق دارد.[١] محدثان پيشين نيز از زمان شيخ صدوق تا دوره شيخ حر عاملى و فيض كاشانى همگام با محققين، احتمال تحريف را به شدت انكار نموده‌اند، تنها همين گروه تندرو هستند كه با هدف ابطال حجيت قرآن، انديشه تحريف در اذهان سستشان خلجان كرد و باورمندانه آنرا ترويج نمودند؛ گروهى كه داغ گمنامى بر پيشانى دارند و پرده‌هاى جهل و نادانى انديشه آنان را مقهور ساخته و رأيشان را با سطحى‌نگرى و ساده‌انديشى درهم آميخته است. ايشان در اثر دورى و حرمان از خرمن علمى دانشمندان و انديشوران- كه در مراكز علم و پژوهش گرد آمده‌اند- به خام‌انديشى و ساده‌دلى نام‌بردار گشته‌اند. سر آنكه كتاب‌هاى آنان نيز به كتب بزرگان شيعه كه از تحقيقات ژرف و بديع در اصول و فروع دين لبريز است هيچ شباهتى ندارد همين سطحى بودن انديشه ايشان است.

مرحوم سيد نعمت اللّه جزايرى‌[٢] (١١١٢- ١٠٥٠) كه به‌عنوان چهره شاخص اين گروه شناخته شده است براساس پاره‌اى از روايات سست، فكر تحريف قرآن را براى اولين بار مطرح ساخته است و از سر سادگى بسيار به مطالب عجيب و غريب‌

[١] . فصلت ٤١: ٤٢.

[٢] . او در كتاب« منبع الحياة» مى‌كوشد تا اثبات كند تقليد از اموات، جايز است. اين سخن در راستاى اخبارى‌گرى و شبيه به نظر عامه( اهل سنت) است؛ زيرا آنان معتقدند راه اجتهاد مسدود است و بايد از اموات تقليد كرد؛ در مقابل مجتهدان خاصه كه مى‌گويند باب اجتهاد باز است و لازم است به آراء فقيهان زنده مراجعه نمود.

سيد نعمت اللّه جزايرى اولين كسى است- در ميان شيعه- كه مسأله تحريف قرآن را به‌عنوان بحثى مستقل مطرح نموده و بر اين اساس، براى اثبات عدم حجيت ظواهر قرآن، به دلايلى- مبتنى بر روايات ضعيف و اخبار شاذ- استدلال نموده است.

برخى از نوادگان ايشان- از اينكه به جدشان نسبت اخبارى‌گرى داده‌ام- به اين جانب اعتراض كرده‌اند. با وجود اين بايد پرسيد: راستى چرا كتاب ايشان با اصرار زياد و به‌طور مكرر در مهمترين مراكز نشر جهان اسلام- بغداد و بيروت- چاپ مى‌شود؟ سرّ اين كار چيزى نيست جز آنكه دشمنان اسلام به دنبال آنند تا با نشر اين كتاب« منبع الحياة» از منزلت قرآن كاسته و حرمت و قداست معجزه جاودانه اسلام را شكسته و مقدسات مسلمانان- به‌ويژه عقيده شيعه- را لكه‌دار نمايند. اگر نوادگان ايشان طالب آنند كه از شأن و منزلت جد خويش دفاع نمايند بهتر است از حريم دين و مذهب خود دفاع كنند و از انتشار اينگونه كتاب‌ها- كه عين بى‌راهه‌اند و گمراهى ديگران را فراهم مى‌آورند و با تاريخ سراسر تابناك و بلند شيعه سر ناسازگارى دارند- ممانعت نمايند.