تبديل مصون و محفوظ است و هركس از ايشان (يعنى اخباريان) سخن از كاستى آن به ميان آورد نزد ايشان مردود و بى‌ارزش است.- امام هندى آنگاه به گفتار رجال شيعه نظير صدوق و سيد مرتضى و طبرسى و حرّ عاملى و ديگر مشاهير استشهاد مى‌نمايد، سپس مى‌گويد:- با ملاحظه گفتار اركان مذهب اماميه آشكار مى‌گردد كه مذهب حق نزد علماى اماميه اثنا عشرى چنين است: قرآنى كه خداوند بر پيامبرش نازل كرده، همان است كه امروز بين الدفّتين در دسترس مردم است؛ نه بيشتر و نه كمتر و همان است كه در دوران پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در يك مجموعه گرد آمد و توسط هزاران تن از صحابه حفظ و نقل شده است؛ قرآن هنگام ظهور امام زمان (عج) با همين كيفيت و ترتيب فعلى ظاهر خواهد شد.- نيز مى‌گويد:- بلى جماعتى خرد و ناچيز به وقوع تغيير در قرآن گمان برده‌اند ولى عقيده ايشان به خودشان باز مى‌گردد و نزد شيعه از درجه اعتبار ساقط است».

محقق هندى همچنين مى‌گويد: «پاره‌اى اخبار ضعيف كه اينان براى تأييد ديدگاه خود آورده‌اند قاصر از آن است كه سبب شود، از امر معلوم و مقطوع دست بشوييم: حق همين است كه اين اخبار ضعيف شايسته تمسك نيست زيرا خبر واحد مفيد علم نيست؛ بنابراين هرگاه با ادله قطعى ديگر ناسازگار باشد همانگونه كه علامه حلى در مبادى الوصول الى علم الاصول آورده، مردود است».[١] نيز مى‌گويد: «تفسير صراط المستقيم كه از جمله كتب معتبر تفسيرى نزد علماى شيعه است، در تفسير آيه شريفه‌ «إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ»[٢] چنين آمده است: ما قرآن را از تحريف و تبديل و زيادت و نقصان حفظ و حراست مى‌كنيم».[٣]

٣. دكتر محمد عبد اللّه درّاز از اساتيد معاصر به پيراستگى ساحت شيعه اماميه از قول به تحريف گواهى داده است. او مى‌گويد: «در هر صورت اين مصحف تنها مصحفى است كه در جهان اسلام- از جمله جهان تشيع با همه فرقه‌هايش- در طى ١٣ قرن متداول و رايج است؛ در اينجا عقيده مهمترين فرقه شيعه (يعنى شيعه اماميه) را به نقل از كتاب ابو جعفر صدوق يادآور مى‌شويم. صدوق مى‌گويد:

[١] . الفصول المهمه، ص ١٦٦- ١٦٤.

[٢] . حجر ١٥: ٩.

[٣] . اظهار الحق، تحقيق دسوقى، ج ٢، ص ٢٠٩- ٢٠٦.