تحريف ناپذيرى قرآن
(١)
مقدمه مؤلف
١ ص
(٢)
مقدمه مترجم
٣ ص
(٣)
مفهوم تحريف و انواع آن
٣ ص
(٤)
تحريف در متون وحى اسلامى
٤ ص
(٥)
عوامل پيدايش ديدگاه تحريف
٧ ص
(٦)
وهابيت و نسبت تحريف قرآن به شيعه
١٠ ص
(٧)
تلاش دانشوران شيعه در دفاع از پيراستگى قرآن از تحريف
١٠ ص
(٨)
نگاهى گذرا به برخى از نگاشتههاى دانشوران شيعه در رد شبهه تحريف
١١ ص
(٩)
نگاهى به كتاب صيانة القرآن من التحريف
١٢ ص
(١٠)
ترجمه حاضر
١٣ ص
(١١)
پيشگفتار
١٥ ص
(١٢)
فصل اول تحريف در لغت و اصطلاح
٢٠ ص
(١٣)
تحريف در لغت
٢٠ ص
(١٤)
تحريف در اصطلاح
٢٣ ص
(١٥)
قرآن و واژه تحريف
٢٧ ص
(١٦)
پندار نسخ تلاوت
٢٩ ص
(١٧)
مسأله انساء(به فراموشى انداختن)
٣٩ ص
(١٨)
فصل دوم خلاصه دلايل بطلان شبهه تحريف
٤١ ص
(١٩)
1 گواهى تاريخ
٤١ ص
(٢٠)
2 ضرورت تواتر قرآن
٤٣ ص
(٢١)
3 جنبه اعجاز
٤٥ ص
(٢٢)
4 آيه حفظ
٤٨ ص
(٢٣)
5 نفى باطل از قرآن
٥٥ ص
(٢٤)
6 عرضه روايات بر قرآن
٥٦ ص
(٢٥)
7 نصوص اهل بيت عليهم السلام
٥٩ ص
(٢٦)
فصل سوم تصريحات بزرگان شيعه
٦٤ ص
(٢٧)
فصل چهارم گواهى صاحبنظران اهل سنت(به پيراستگى شيعه از قول به تحريف)
٨٧ ص
(٢٨)
گزافهگويى خاورشناسان
١٠٠ ص
(٢٩)
گرداندن گفتار بزرگان
١٠٧ ص
(٣٠)
نقل حديث نمىتواند نشانگر عقيده ناقل آن باشد
١١٠ ص
(٣١)
نسبتى ناروا به مرحوم كلينى
١١٢ ص
(٣٢)
در كافى جايى براى شبهه نيست
١١٣ ص
(٣٣)
سادگى فاجعهآميز
١١٨ ص
(٣٤)
غوغايى كه كتاب فصل الخطاب برپا كرد
١٢٠ ص
(٣٥)
عقبنشينى يا در لفافه سخن گفتن
١٢٤ ص
(٣٦)
فصل ششم تحريف در كتب عهدين
١٢٦ ص
(٣٧)
مقصود از وقوع تحريف در كتب عهدين چيست؟
١٢٦ ص
(٣٨)
تحريف در بشارتهاى تورات و انجيل
١٢٩ ص
(٣٩)
تحريف با واژگون كردن لهجه
١٣٢ ص
(٤٠)
تحريف در سهگانهپرستى
١٣٤ ص
(٤١)
نگاهى گذرا به تاريخ عهدين
١٣٦ ص
(٤٢)
عهد قديم
١٣٨ ص
(٤٣)
تورات منسوب به موسى
١٣٩ ص
(٤٤)
آيا پس از اين دوره به تورات واقعى دست يافتند؟
١٤٠ ص
(٤٥)
پايان كار كتاب شريعت يهود
١٤٢ ص
(٤٦)
فاجعه بخت نصر
١٤٣ ص
(٤٧)
آيا تورات مجددا پديدار شد؟
١٤٤ ص
(٤٨)
عزرا محتويات تورات را از كجا گردآورد؟
١٤٦ ص
(٤٩)
حادثه امپراطور انطوخيوس
١٤٧ ص
(٥٠)
سلسله اسناد تورات بريده شده است
١٤٨ ص
(٥١)
داستان اناجيل اربعه
١٤٩ ص
(٥٢)
سرانجام انجيلى كه بر مسيح نازل شد
١٥٠ ص
(٥٣)
بررسى مسأله تشابه رخدادها در گذشته و حال
١٥٣ ص
(٥٤)
نمونه هايي از آنچه اهل حشو نقل كرده اند
١٦٠ ص
(٥٥)
1 آيه رجم
١٦٠ ص
(٥٦)
2 آيه رغبت
١٦٢ ص
(٥٧)
3 آيه جهاد
١٦٢ ص
(٥٨)
4 آيه فراش
١٦٣ ص
(٥٩)
5 قرآن 1027000 حرف است
١٦٤ ص
(٦٠)
6 بسيارى از آيات قرآن حذف شده است
١٦٤ ص
(٦١)
7 قرآن با شهادت حاملان آن در روز يمامه، از بين رفته است
١٦٥ ص
(٦٢)
8 زيادى موجود در مصحف عايشه
١٦٥ ص
(٦٣)
9 آيه رضعات را حيوان خانگى خورده است
١٦٦ ص
(٦٤)
10 دو آيه از سوره بينه
١٦٧ ص
(٦٥)
11 دو آيه كه در مصحف نگاشته نشد
١٦٩ ص
(٦٦)
12 سورهاى كه همسنگ برائت يا شبيه مسبحات است
١٦٩ ص
(٦٧)
13 سوره احزاب از سوره بقره طولانىتر بوده است
١٧٠ ص
(٦٨)
14 دو دعاى قنوت
١٧٢ ص
(٦٩)
15 از سوره برائت فقط يك چهارم آن باقىمانده است
١٧٢ ص
(٧٠)
16 جابجايى يك كلمه
١٧٤ ص
(٧١)
17 افزايش يك كلمه
١٧٤ ص
(٧٢)
18 افزايش يك حرف
١٧٥ ص
(٧٣)
19 جابجايى حرف
١٧٦ ص
(٧٤)
20 تغيير در ساختار كلمه
١٧٦ ص
(٧٥)
21 خطا در اجتهاد
١٧٧ ص
(٧٦)
22 اجتهاد در مقابل نص
١٧٨ ص
(٧٧)
23 گمان نادرست
١٧٩ ص
(٧٨)
24 چهار حرف در قرآن به خطا آمده است
١٨٠ ص
(٧٩)
25 سوره ساختگى ولايت
١٨٧ ص
(٨٠)
26 فاجعه كتاب الفرقان
١٩٢ ص
(٨١)
فصل هشتم تحريف نزد فرقه اخباريان
١٩٦ ص
(٨٢)
پندارهاى نويسنده فصل الخطاب
٢٠٦ ص
(٨٣)
مهمترين دليل قول به تحريف
٢١٧ ص
(٨٤)
كتابهاى غيرمعتبر مورد استناد محدث نورى
٢١٨ ص
(٨٥)
هفت دسته روايات مورد استناد محدث نورى
٢٣١ ص
(٨٦)
منابع و مآخذ
٢٧٥ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص

تحريف ناپذيرى قرآن - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٩١ - فصل چهارم گواهى صاحبنظران اهل سنت(به پيراستگى شيعه از قول به تحريف)

اعتقاد ما درباره قرآن اين است كه كتابى كه خداوند بر پيامبرش محمد صلّى اللّه عليه و آله وحى نمود تمام آن چيزى است كه مصحف كنونى و بين الدفتين دربرداشته و امروزه در دسترس مردم است؛ بى‌هيچ افزايش يا كاستى؛ و هركس به ما نسبت دهد كه قرآن را بيش از آنچه موجود است مى‌دانيم در حقيقت بر ما دروغ بسته است».

استاد درّاز مى‌گويد: «باتوجه به همين نكته است كه «لوبلو» تأكيد دارد قرآن امروز همان كتاب ربانى منزل است؛ بدون راه يافتن تغييرى در آن .... مطلبى كه «و. موير» پيش از او بر آن صحه گذاشته بود، پس تمام فرق اسلامى با همه اختلافاتى كه باهم دارند بيش از يك قرآن نداشته و ندارند».[١] آنگاه به نقل از ميرزا اسكندر كاظم آورده است كه بى‌ترديد سوره نورين‌[٢] حاصل جعل وضّاعان است. استاد دراز مى‌گويد: «اين عالم جليل القدر اثبات نموده كه در هيچ‌يك از مصاحف موجود نزد شيعه اثرى و نامى از چنين سوره موهومى به ميان نيامده است تا چه رسد به تأليفات ايشان كه در آن به بحث‌هاى تقليدى پرداخته‌اند.

براى آنكه مجعول بودن اين سوره ادعايى را دريابى، كافى است يك‌بار آنرا از روى دقت از نظر بگذرانى و انبوهى از عبارات ركيك و سبك آن و نيز كلمات به سرقت گرفته شده از قرآن را در نظر آورى تا ببينى بين سستى و ركاكت چنين متنى با زيبايى دلكش سبك قرآنى و نظم و هماهنگى موجود در آن تا چه حد فاصله است».[٣]

٤. استاد شيخ محمد محمد مدنى رئيس دانشكده شريعت [فقه‌] در دانشگاه الازهر مى‌گويد: «معاذ اللّه- از اينكه- اماميه معتقد به كاستى قرآن باشند؛ آنچه هست رواياتى است كه در كتب روايى ايشان آمده است همانگونه كه در جوامع روايى ما نيز چنين رواياتى يافت مى‌شود؛ آنچه مهم است نظريه محققان هردو طايفه است.

خوشبختانه آنان با اعلام سستى اين عقيده، بر آن خط بطلان كشيده‌اند. بارى حق‌


[١] . مدخل الى القرآن الكريم، ص ٤٠- ٣٩.

[٢] . اين دو سوره را« جارسين دى تاسى» منتشر كرده است.

[٣] . حاشيه المدخل، ص ٤٠.