تحريف ناپذيرى قرآن - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٠ - تحريف در لغت

فصل اول تحريف در لغت و اصطلاح‌

تحريف در لغت‌

تحريف شى‌ء به‌معناى كشاندن و كنار زدن و جابجا كردن آن از جايگاه خود به سويى ديگر است، كه از «حرف الشى‌ء» به‌معناى كنار و گوشه آن اخذ شده است.

خداوند مى‌فرمايد: «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ عَلى‌ حَرْفٍ فَإِنْ أَصابَهُ خَيْرٌ اطْمَأَنَّ بِهِ وَ إِنْ أَصابَتْهُ فِتْنَةٌ انْقَلَبَ عَلى‌ وَجْهِهِ؛[١] و از ميان مردم كسى است كه خدا را بر يك حال [و بدون عمل‌] مى‌پرستد، پس اگر خيرى به او برسد بدان اطمينان يابد، و چون بلايى بدو رسد روى برتابد».

زمخشرى- در تفسير اين آيه- مى‌گويد: «يعنى اينان خود را در كناره دين جاى دهند نه در وسط و قلب آن؛ و اين مثل است كه بازگو مى‌كند اينان در دينشان همواره با نگرانى و اضطراب به سر مى‌برند نه در سكون و آرامش؛ مثل كسى كه در كناره لشكر جاى مى‌گزيند تا اگر بوى فيروزى و غنيمت به مشامش خورد آرام گيرد و سكون يابد و در غير اين صورت بگريزد».[٢] تحريف كلام بدين معناست كه آنرا در

[١] . حج ٢٢: ١١.

[٢] . الكشّاف، ج ٣، ص ١٤٦.