تحريف ناپذيرى قرآن - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٥٤ - ٤ آيه حفظ
تحريف به آن استدلال نمود».[١]
البته روى سخن- در استدلال به آيه حفظ- با گروههايى است كه خود را منتسب به اسلام مىدانند و مدعىاند قرآن كتاب جاويد آسمانى بوده و بهعنوان قانون شريعت و معجزه ماندگار پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و دليل بر صحت نبوت ايشان نازل شده است؛ اين گروهها دو دستهاند: پيشينيان و متأخران؛ حشويه از اهل سنت و اخباريان متأخر از اماميه.
اينان به گمان خود روى مواضع تحريف انگشت گذاشتهاند؛ نظير آيه رجم و آيه رضعات و آيه «لا يملأ جوف ابن آدم إلّا التراب» چنانكه در روايات حشويه آمده است. همچنين مانند آيه ذر «ألست بربّكم و محمد نبيّكم و عليّ امامكم ...» در پندار جزائرى و مقلدان و دنبالهروان ايشان، اما مدعيان تحريف، نسبت به صحت آياتى كه در مصحف ثبت شده و مسلمانان در طى قرنها آنها را مىشناختهاند- و مىشناسند- بهعنوان وحى آسمانى معترف بوده و در اينكه در متون كنونى قرآن زيادى و تبديل صورت نگرفته است سخنى ندارند.
بنابراين، امكان استدلال به مقدار موجود از آيات قرآن با اعتقاد ايشان مبنى بر تحريف قرآن، منافاتى ندارد و به همين دليل است كه ايشان در رد استدلال به آيه حفظ و نظاير آن از احتمال تحريف سخنى به ميان نياوردهاند؛ بلكه به تأويلات دور از ذهن متشبث شدهاند. اين امر نشان مىدهد كه ايشان نسبت به سلامت متن موجود اعتراف دارند.
با اين بيان ديگر براى چنين شبههاى كه نه از طرف خصم مطرح شده و نه ديگران از آن ياد كردهاند جايى نمىماند. بارى اين تنها، شبههاى است بىاساس كه ذهن امام المشككين (رازى) آنرا ساخته است.
[١] . البيان في تفسير القرآن، ص ٢٢٨.