تحريف ناپذيرى قرآن - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٥٨ - بررسى مسأله تشابه رخدادها در گذشته و حال

فصل هفتم تحريف نزد فرقه حشويه عامه‌[١]

همانگونه كه قبلا يادآور شديم منشأ شبهه تحريف روايات شاذى است كه اهل حديث آنها را نقل كرده و مورد توجه افراد ضعيف العقل قرار گرفته است.

ظاهرگرايان اهل حديث كه به حشويّه معروفند و در نقل حديث زياده‌روى مى‌كنند و بى‌آنكه در معناى آن بينديشند و در مواردى كه با مبانى شريعت و اصول اسلام تعارض دارد درنگ كنند، بر اين‌گونه روايات اعتماد نموده‌اند؛ زيرا تمام توجه ايشان به افزودن بر حجم روايات معطوف است و كارى به محتوا ندارند؛ بنابراين برايشان اهميتى ندارد كه از چه كسى اخذ حديث مى‌كنند و در اخذ و نقل حديث بر چه چيزى تكيه مى‌كنند.

ابن جوزى مى‌گويد: «جمهور محدثان بسيار زياده‌روى كرده‌اند؛[٢] زيرا عادت كرده‌اند كه- اگرچه با نقل سخنان باطل و بى‌اساس- بر حجم حديثشان بيفزايند؛ در

[١] . چنانكه پيش از اين نيز يادآور شديم، مقصود از حشويّه عامه، گروهى از اهل حديث اهل سنت‌اند كه در فراگيرى و ضبط حديث دقّت نشان نمى‌دهند.

[٢] . قاضى عبد الجبار- همانگونه قبلا گذشت- ايشان را فرقه‌اى برخاسته از حنابله دانسته است. ر. ك: شرح الاصول الخمسه، ص ٥٢٧.