تحريف ناپذيرى قرآن - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٧١ - هفت دسته روايات مورد استناد محدث نورى

جملگى برآنند كه در قرآن، حتى به اندازه يك حرف، فزونى راه نيافته است».[١]

٥. به دليل آيات فراوانى كه در قرآن به تصريح يا اشاره براى بزرگداشت اين خاندان نازل شده است، امام باقر عليه السّلام فرمودند: «قرآن در چهار بخش نازل شده است: يك چهارم در حق ما، يك چهارم درباره دشمنان ما، يك چهارم فرائض و احكام و يك چهارم سنن و امثال، و تكريم‌هاى قرآن از آن ماست».[٢]

در عبارت ديگر آمده است: «قرآن در سه بخش فرود آمده است: يك سوم در حق ما و دشمنان ما، يك سوم درباره سنن و امثال و يك سوم در خصوص فرائض و احكام»؛[٣] زيرا در اين روايات، مقصود، بيان انواع آيات قرآن بوده است نه تحديد دقيق آنها؛ و بخش عظيمى از قرآن در شأن ولايت كه خود اهم و اساس فرائض است، نازل شده و باقى آن احكام و سنن و حكمت‌ها و امثال است. مطلبى كه آگاهان و انديشمندان بزرگ امّت را برانگيخته است تا باتوجّه نمودن به اين بخش مهم از قرآن و به كار گرفتن همت‌هاى بلند خويش، كتاب‌هاى باارزشى را در اين زمينه تأليف نمايند. از جمله، محدّث بزرگ عبيد اللّه بن عبد اللّه معروف به حاكم حسكانى كه دايرة المعارف گرانسنگ خود را درباره فضايل اهل بيت و ثبت آيات كريمه‌اى كه در شأن ايشان رسيده، نگاشته است.

او در تعريض به كسى كه در ناسزاگويى و بدگويى نسبت به پيشواى علويان در آن روز، مردم را به گمراهى انداخت و با بسط اهانت خويش، به كاستن قدر و منزلت پدران او نيز پرداخت و مدعى شد كه هيچيك از مفسران، نزول سوره «هل اتى» و نيز ديگر آيات قرآن را درباره على و اهل بيت او ندانسته است، مى‌گويد: «من گستاخى او را زشت شمردم و تهمت او را بزرگ انگاشتم و بر خود لازم دانستم اين شبهه را از دوستان خود (محدثان شيعه) دفع نمايم. لذا به جمع و نگارش اين كتاب پرداختم ...».[٤]

[١] . البيان فى تفسير القرآن، ص ٢٥٢.

[٢] . تفسير عياشى، ج ١، ص ٩، شماره ١ الكافى، ج ٢، ص ٦٢٨، شماره ٤.

[٣] . تفسير عياشى، ج ١، ص ٩، شماره ٣. الكافى، ج ٢، ص ٦٢٧، شماره ٢.

[٤] . مقدمه شواهد التنزيل، ص ١٤.