تحريف ناپذيرى قرآن - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٧٣ - هفت دسته روايات مورد استناد محدث نورى
خداى تعالى مىفرمايد: «وَ اعْلَمُوا أَنَّ فِيكُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ يُطِيعُكُمْ فِي كَثِيرٍ مِنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَ لكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمانَ وَ زَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ وَ كَرَّهَ إِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَ الْفُسُوقَ وَ الْعِصْيانَ أُولئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَ؛[١] بدانيد كه پيامبر ميان شماست؛ اگر در بسيارى از كارها از [رأى و ميل] شما پيروى كند، قطعا دچار زحمت مىشويد، ليكن خدا ايمان را براى شما دوستداشتنى گردانيد و آن را در دلهاى شما بياراست و كفر و پليدكارى و سركشى را در نظرتان ناخوشايند ساخت؛ آنان [كه چنيناند] رهيافتگانند».
نيز مىفرمايد: «قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ؛[٢] بگو اگر خداى را دوست داريد از من پيروى كنيد تا خدا شما را دوست بدارد و گناهان شما را بر شما ببخشايد».
پس محبت اولياى الهى موجب اطاعت و فرمانبردارى از ايشان است؛ چنانكه منفور داشتن دشمنان خداوند، دورى گزيدن از ايشان و اجتناب از آنان را در پى دارد؛ و اگر دين اطاعت است، اساس آن محبت و ميل است و قرآن كريم هيچ قومى را ستايش نكرده است مگر آنكه آنان اولياى خداوند بودهاند و اين حكم شامل هر يك از دوستان صالح خداوند در گذشته و حال مىشود؛ همانگونه كه قومى را نكوهش نكرده است مگر آنكه ايشان دشمنان خدا بودهاند و به حكم عموم، خود شامل تمام دشمنان خداوند- از انس و جنّ- تا ابد است و دشمن دوستان خدا دشمن خداست؛ زيرا دشمن دوست، دشمن است. پس اگر ابراهيم خليل از آن جهت كه با قلب سليم[٣] به سوى خدايش راه جسته، شيعه نوح معرفى شده است؛
[١] . حجرات ٤٩: ٧.
[٢] . آل عمران ٣: ٣١.
[٣] . در آيه آمده است:« وَ إِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْراهِيمَ إِذْ جاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ». صافات ٣٧: ٨٣ و ٨٤.