اللّه و رسوله في آيات لهم جنات نعيم ... و اصطفى من الملائكة و الرسل و جعل من المؤمنين اولئك في خلقه يفعل اللّه ما يشاء ... قد خسر الذين كانوا عن آياتى و حكمى معروضون ... و أنّ عليّا من المتقين. و إنّا لنوفّيه حقّه يوم الدين. ما نحن عن ظلمه بغافلين ... يا أيّها الرسول قد أنزلنا إليك آيات بيّان فيها من يتوفّاه مؤمنا و من يتولّيه من بعدك يظهرون ... و لقد أرسلنا موسى و هارون بما استخلف فبغوا هارون. فصبر جميل ... و لقد آتيناك بك الحكم كالذين من قبلك من المرسلين. و جعلنا لك منهم وصيّا لعلّهم يرجعون ... إنّ عليّا قانتا بالليل ساجدا يحذر الآخرة و يرجوا ثواب ربّه.

قل هل يستوى الّذين ظلموا و هم بعذابي يعلمون».[١]

محدث نورى مى‌گويد: «اثرى از اين سوره در كتب شيعه نيافتم، امّا به ابن شهرآشوب نسبت داده‌اند كه در كتاب المثالب گفته است تمام سوره ولايت را حذف كرده‌اند. شايد مقصود او همين سوره باشد».[٢]

محقق آشتيانى صاحب حاشيه‌[٣] (م ١٣١٩) نيز همين سوره ادعايى را ذكر كرده و در پى آن آورده است: «در غير كتاب دبستان المذاهب اثرى از آن نيافتم اما گفته شده كه در كتاب المثالب ابن شهرآشوب از آن ياد شده است». وى افزوده است:

«خود آگاهيد كه اين سوره هيچ شباهتى به آيه‌هاى قرآن حكيم- كه در اوج اعجاز بر قلب پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرود آمد- ندارد و قطعا هركسى مى‌داند كه اين‌گونه الفاظ ناهمگون هيچ پيوستگى انسجامى ندارد تا چه رسد به آن‌كه معنا داشته باشد.

اكنون اين سؤال پيش مى‌آيد كه اين مطلب كه محدث نورى، آن را از كتاب مثالب حكايت مى‌كند، از چه كسى گرفته است؛ چون با لفظ «حكى» از آن ياد مى‌كند؟

ظاهرا اين هم يكى از دسيسه‌هاى ديگران است كه بر شيعه تحميل شده است.

[١] . دبستان المذاهب، تحقيق استاد رحيم رضازاده ملك، ج ١، ص ٢٤٧- ٢٤٦.

[٢] . فصل الخطاب، ص ١٨٠- ١٧٩، شماره سح ٦٨ از دليل هشتم.

[٣] . بحر الفوائد فى شرح الفرائد، ج ١، ص ١٠١. تأليف آن به سال ١٣٠٧ در تهران پايان يافت و چاپ آن در سال ١٣١٤ و پس از تأليف فصل الخطاب( سال ١٢٩٢) و پس از چاپ آن‌كه به سال ١٢٩٨ در تهران انجام يافت، صورت گرفته است.