تحريف ناپذيرى قرآن - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٥ - تحريف در متون وحى اسلامى
پيشبينى نمود. آنجا كه فرمود: «قد كثرت علىّ الكذابة و ستكثر، فمن كذب عليّ متعمّدا فليتبوّء مقعده من النار؛[١] پيش از اين بر من فراوان دروغ بستهاند و پس از اين نيز فراوان دروغ خواهند بست، هركس كه از روى عمد بر من دروغ بندد، جايگاه خود را در آتش فراهم سازد».
به گواهى تاريخ كار جعل و وضع حديث پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به حدى رسيد كه بهعنوان نمونه، هنگامى كه ابو عبد اللّه محمد بن اسماعيل بخارى تصميم به جمعآورى حديث گرفت، خود را با انبوهى از روايات مجعول مواجه ديد. خود او مىگويد كه روايات صحيح خود را كه بيش از هفت هزار روايت است از ميان ششصد هزار روايت برگزيد. باوجوداين، برخى از دانشوران اهل سنت بر ضعيف و سست بودن شمارى از روايات صحيح بخارى گواهى دادهاند.
پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله براى مقابله با تحريف لفظى سنت، دو راه در پيش روى امت اسلامى نهاد:
١. مراجعه به قرآن بهعنوان معيار بازشناختن احاديث سره از ناسره.
٢. مراجعه به اهل بيت عليهم السّلام بهعنوان حاملان اصلى سنّت و قرآن.
اما آنچه درباره قرآن بهعنوان نخستين و درعينحال مهمترين منبع دينشناسى اتفاق افتاده است، تحريف معنوى مىباشد كه در روايات از آن به «تفسير به رأى» ياد شده است. رواياتى كه از نظر برخى محدثان در حد تواتر است و رايجترين مضمون آن چنين است: «من فسّر القرآن برأيه فليتبوّأ مقعده من النّار؛[٢] هركس قرآن را به رأى خود تفسير نمايد جايگاه خود را در آتش فراهم سازد». تفسير به رأى به اين معناست كه شخص يا اشخاصى به قصد دستيابى به اهدافى شوم محتواى متن وحى را به سوى آن اهداف متمايل سازند، اين معنا همان است كه در تحريف معنوى مطمح نظر است.
پيدايش فرق و مذاهب مختلف در ميان صفوف مسلمانان كه همگى نظرگاه خود را به نحوى مستند به قرآن مىدانند حكايت از تحريف معنوى دارد. جالب اين
[١] . بحار الانوار، ج ٥٠، ص ٨٠.
[٢] . البرهان في تفسير القرآن، ج ١، ص ١٦.