رساله توضيح المسائل - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ٣٨ - احكام وضو

وضو بر اوظاهراً واجب باشد و او شكش را فراموش كند ونماز بخواند، بايد آن را اگر در وقت باشد تكرار نمايد، و اگر در خارج از وقت باشد، قضا نمايد.

(مسأله ١٥٢) اگر كسى تجديد وضو كرده، نماز بخواند وبعد از نماز يقين كند يكى از دو وضوباطل بوده ولى نمى‌داند كه كداميك از آنهاست، در اين صورت نمازش صحيح است وبراى نمازهاى بعدى لازم نيست وضو بگيرد.

(مسأله ١٥٣) اگر كسى بعد از اين‌كه دو وضو گرفت ونماز خواند، يقين كند بعد از يكى از دو وضوحدثى از او سر زده است، بايد براى نمازهاى بعدى وضو بگيرد اما نمازى كه خوانده صحيح است چنان‌چه فعلًا احتمال مى‌دهد كه هنگام نماز به حدث وآثار مترتب بر آن توجه داشته است و اگر چنين احتمالى را ندهد، نماز را اعاده نمايد.

(مسأله ١٥٤) اگر مكلف دو وضو بگيرد وپس از هر كدام نمازى بجاى آورد سپس متوجه شودحدثى از او سر زده اما نمى‌داند پس از كداميك بوده است، در اين صورت، نماز بعد از وضوى اول صحيح ونماز بعد از وضوى دوم باطل است وبايد براى نماز دوم دوباره وضو بگيرد ونماز دوم را اعاده كند.

(مسأله ١٥٥) اگر مكلف بعد از فراغ از وضو يقين كند جزئى را ترك نموده ونداند كه واجب است يامستحب، ظاهراً وضوى او صحيح است.

(مسأله ١٥٦) اگر مكلف بعد از فراغ از وضو شك كند افعالى را كه مخالفت كرده مثل تقيه و جبيره و غيره شرعاً بايد مراعات مى‌كرده يا نه، بنابر اظهر وضوى او صحيح است.

(مسأله ١٥٧) اگر مكلف يقين دارد داخل وضو شده وبعضى از اجزاى وضو را انجام داده وشك كند آيا وضو را تمام كرده يا بخاطر كارى آن را رها نموده است، در اين‌صورت وضوى او باطل است، ولى اگر شك كند كه آيا به اختيار خود و با التفات عمداً وضورا رها كرده ياخير، در اين صورت بنابر اظهروضوى او صحيح است.

(مسأله ١٥٨) اگر بعد از وضو در وجود مانع يا در مانعيت مانع مثل انگشتر (كه آيا مانع هست يا نه) يا در برطرف كردن مانع يا در رساندن آب زير مانع شك كند، در صورتى كه در حال وضو به حقيقت مانع ملتفت بوده، وضوى او صحيح است و اگرنه بايد اعاده نمايد. همچنين اگر شك كند كه وضوى او قبل از مانع بوده يا بعد از آن بازهم وضوى او صحيح است به شرطى كه هنگام‌