(مسأله ٥٤٢) نمازخواندن جلوتر از قبر پيغمبر صلى الله عليه و آله وائمه اطهار عليهم السلام در صورتى كه هتك حرمت به حساب آيد جايزنيست، ولى اگر فاصله زياد يا چيزى مانند ديوار مانع باشد بنحوى كه هتك نباشداشكالى ندارد، اما فاصله شدن ضريح و پارچه‌اى كه روى آن افتاده كافى نيست، امّا اگر نمازگزار غافل، يا معتقد باشد كه جلوتر از قبر پيامبر صلى الله عليه و آله وائمه عليهم السلام اطهار هتك حرمت آنان نيست، نمازش صحيح است.

(مسأله ٥٤٣) نمازخواندن در خانه هايى كه آيه شريفه ٦١ سوره مباركه نور خوردن را در آنها بدون اجازه، جايز دانسته مثل خانه پدر ومادر وبرادر و خواهر وعمو و عمّه و دايى وخاله وخانه‌اى كه كليدآن را در اختيار دارد و خانه دوست در صورتى كه نداند صاحبان آنها كراهت دارند، جايز است. امّا اگربداند كه كراهت دارد و راضى نيست نماز خواندن باطل است.

(مسأله ٥٤٤) اگر از روى جهل يا فراموشى وارد مكانى شود به خيال اين‌كه صاحب آن مكان راضى است و بعد متوجه گردد كه صاحب آن راضى نيست، چنان‌چه در وسعت وقت باشد، نبايد در آنجا نمازبخواند و اگر مشغول نماز شده، آن را بشكند. امّا چنان‌چه وقت تنگ باشد، بايد در حال خروج ازنزديكترين راه با مراعات قبله به مقدار ممكن نماز را بخواند و براى سجود اشاره كند وركوع را انجام دهد امّا اگر مستلزم تصرف بيشترى شود، بايد با اشاره ركوع كند كه در اين صورت نمازش صحيح است و قضا ندارد.

مقصود از تنگى وقت اين است كه اگر نماز را به تأخير بيندازد تا از زمين غصبى خارج شود، نتواند يك ركعت از آن را در وقت بخواند.

(مسأله ٥٤٥) محل سجده بايد زمين وآنچه از آن مى‌رويد باشد وروى كاغذ نيز مى‌شود سجده كرد، وسجده بر تربت امام حسين عليه السلام كه فضيلت آن بسيار است بهتر مى‌باشد. آنچه كه زمين بر آن صدق نمى‌كند مانند معادن طلا ونقره نيز آنچه كه گياه بر آن صدق نمى‌كند مثل خاكستر وزغال، سجده بر آنها صحيح نيست، اما سجود بر كوزه، آجر، گچ وآهك پخته جايز است. به هرحال محل سجده هرچه كه بوده باشد بايد پاك وطاهر باشد.

(مسأله ٥٤٦) سجده بر گياهان خوراكى اگرچه نارس باشد يا با پختن قابل خوردن باشد جايز