رساله توضيح المسائل - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ٧١٣ - حدّ زناكار

(مسأله ٣١٠٠) اگر شخصى زنى را بر زنا مجبور نمايد كشته مى‌شود و در اين حكم بين محصن و غير او فرقى نيست.

(مسأله ٣١٠١) اگر شخص زناكار، پير مرد و محصن باشد، اول تازيانه زده مى‌شود سپس سنگسار مى‌گردد و در پير زن محصنه‌[١] نيز چنين است و چنان‌چه پير مرد و پيرزن محصن و محصنه نباشند، فقط تازيانه زده مى‌شود.

امّا اگر زناكار، مرد جوان يا زن جوان باشد در صورتى كه محصن باشند سنگسار مى‌شوند ولى اگر يكى يا هر دو محصن نباشد به او تازيانه مى‌زنند.

(مسأله ٣١٠٢) ظاهراً در مواردى كه حكم آن سنگسار است بين زن عاقله بالغه و غير او فرقى نيست. بنابراين اگر بالغ محصن با دختر بچه يا زن ديوانه زنا كند سنگسار مى‌شود.

(مسأله ٣١٠٣) هرگاه زن محصنه زنا دهد و مردى كه زنا كرده بالغ باشد، آن زن سنگسار مى‌شود، امّا اگر فردى كه با آن زن عمل زنا را مرتكب شده پسر بچه نابالغ باشد، زن سنگسار نمى‌شود، ولى حدّ كامل بر او جارى مى‌شود و بر پسر بچه نيز كمتر از مقدار حدّ تازيانه زده شود.

(مسأله ٣١٠٤) چنان‌چه شخص زناكار محصن نباشد، صد تازيانه به او مى‌زنند، به علاوه بريدن موى سر يا تراشيدن آن واجب مى‌باشد و به مدت يك سال كامل از شهرش تبعيد گرديده، بين او و خانواده‌اش جدايى مى‌اندازند. و حكم- بريدن يا تراشيدن موى سر و تبعيد زناكار- به كسى اختصاص دارد كه ازدواج نموده ولى هنوز نزديكى نكرده است، امّا زن زناكار مويش بريده نمى‌شودو بنابر اقرب تبعيد مى‌گردد.

(مسأله ٣١٠٥) در محصن بودن مرد دو چيز معتبر است:

اوّل: آزادباشد، پس بنده وعبد سنگسار نمى‌شود.

دوّم: اين‌كه زن دائمى يا كنيزى داشته باشد كه به او دخول كرده و هر وقت هم بخواهد بتواند با او نزديكى كند. بنابراين اگر زنش پيش او نباشد بطورى كه نتواند از او بهره ببرد يا آن شخص زندانى است كه امكان خروج از زندان را ندارد، در اين صورت حكم احصان (محصن بودن) بر او مترتب نيست.

[١] - محصنه: زن بالغه عاقله آزادى كه شوهر دارد و شوهرش با او نزديكى كرده و فعلًا نيز شوهر در اختيار اوست.