بخواند و در وقت متوجه مسئله شود، بايد اعاده نمايد. اما اگر خارج از وقت ملتفت شود، نمازى را كه خوانده قضا ندارد. اگر بعداز ده روز به كمتر از مسافت شرعى برود ويك شب يا بيشتر در آنجا بماند اشكال ندارد و همچنان تا درمحل اقامت است نماز را شكسته بخواند.

(مسأله ٩٦٠) اگر مسافر به نيت اين‌كه نماز را شكسته بخواند، مشغول نماز شود و در بين نماز تصميم بگيرد كه ده روز بماند نماز را چهار ركعتى تمام كند. مسافرى كه قصد كرده ده روز در جايى بماند اگر دربين نماز چهار ركعتى از قصد خود برگردد، چنان‌چه پيش از رفتن به ركوع ركعت سوم باشد، بايد بنشيندو نماز را شكسته بخواند.

(مسأله ٩٦١) مسافرى كه قصد كرده، ده روز در محلّى بماند، اگر از ماندن منصرف شود و شك كندكه پيش از آن‌كه از قصد ماندن برگردد، يك نماز چهار ركعتى خوانده يانه، بايد نماز را شكسته بخواند.

(مسأله ٩٦٢) اگرقصد اقامت كند وروزه بگيرد وبعد ازظهر وقبل ازخواندن نماز چهار ركعتى ازماندن ده روز منصرف شود، بعيد نيست كه روزه او باطل باشد اما نماز را بايد شكسته بخواند.

سوم: مسافرى كه سى روز در محلى بماند و در اين مدت در رفتن و ماندن مردد باشد، بايد نماز راشكسته بخواند و بعداز گذشتن سى روز بايد نماز را تمام بخواند.

(مسأله ٩٦٣) مسافرى كه سى روز مردد بوده اگرچند روز آن را درجايى و چند روزى را در جاى ديگر بماند بعداز تمام شدن سى روز هم بايد نماز را شكسته بخواند.

(مسأله ٩٦٤) مسافرى كه تا سى روز در اقامت خود مردد باشد، مى‌تواند به كمتر از مسافت شرعى برود بشرط آن كه شب در آنجا نماند و اگر يك شب يا بيشتر در آنجا بماند، حكم مسافر مردد در مكان واحد را ندارد، اما اگر بعد از سى روزى كه مردد بوده است به كمتر از مسافت شرعى برود ويك شب يا بيشتر در آنجا بماند بايد نمازرا تمام بخواند.

(مسأله ٩٦٥) اگر در محلى بيست ونُه روز در رفتن و ماندن مردد بماند وبعد به جاى ديگر برودوبيست ونه روز در آنجا نيز مردد بماند، در تمام اين مدت بايد نماز را شكسته بخواند تا اين‌كه در جايى ده روز قصد اقامت كند يا در يك محل سى روز مردد بماند كه در اين دو فرض اخير بايد تمام بخواند.

(مسأله ٩٦٦) اگر مسافرى وسط روز وارد مكان اقامت خود شود، بايد تا نصف روز سى‌