چهار ركعتى براى تمام خواندن نماز كفايت نمى‌كند. همچنين اگر بعداز قصد ماندن ده روز، نماز چهار ركعتى فوت شود وقضاى آن را بعنوان قضاى چهار ركعت وطن بخواند، سپس از قصد ماندن منصرف شود، براى تمام خواندن در بقيه روزها كفايت نمى‌كند و از اين پس بايد نماز را شكسته بخواند.

(مسأله ٩٥٦) اگر مدت اقامت تمام شود، تا وقتى كه سفر نكرده است نماز را بايد تمام بخواند ودوباره قصد اقامت لازم نيست اگرچه در اين مدت نماز تمام نخوانده باشد.

(مسأله ٩٥٧) در تحقق اقامه، بلوغ شرط نيست پس اگر غير بالغ قصد اقامت كند وبالغ شود، بايددر روزهاى باقى مانده نماز را تمام بخواند و اگر قبل از بلوغ، نماز بخواند بايد تمام بخواند. اگر ديوانه‌اى كه مى‌تواند نيت كند ويا در حال سلامتى قصد اقامت نمايد، سپس ديوانه شود، بايد بعد از سالم شدن نماز را تمام بخواند. همچنين اگر زن هنگام قصد اقامت حيض باشد، بايد بعد از پاك شدن در بقيه روزها نماز را تمام بخواند، بلكه اگر تمام ده روز را حيض باشد تا وقتى كه سفر نكرده است، بايد نمازرا تمام بخواند.

(مسأله ٩٥٨) اگر بعد از قصد اقامت وخواندن نماز چهار ركعتى از اقامت ده روزه عدول كند و بعد بفهمد نمازى را كه خوانده باطل بوده است، بايد شكسته بخواند. همچنين اگر در ظهر نماز را شكسته بخواند وبعد قصد اقامت كند و نماز عصر را تمام بخواند و بعد بفهمد كه يكى از آن دو نماز باطل بوده است، بايد شكسته بخواند. اگر نماز را به نيت تمام بخواند وبعد از سلام شك كند كه چهار يا سه يا دوركعت خوانده، سپس از قصد اقامت خود منصرف شود، بايد بر تمام باقى بماند. همچنين اگر بعد ازسلام واجب وقبل از خواندن مستحبات يا قبل از سجده سهو عدول كند، بايد بر تمام باقى بماند. ولى اگر بعد از سلام وقبل از قضاى سجده يا تشهد فراموش شده عدول نمايد، بعيد نيست كه نماز شسكته بخواند اگرچه احتياط اولى جمع كردن بين نماز شكسته و تمام است.

(مسأله ٩٥٩) مسافر بعد از قصد اقامت وخواندن نماز چهار ركعتى مى‌تواند به كمتر از مسافت شرعى برود، به شرطى كه شب برگردد و اگر در مدت اقامت ده روزه تا كمتر از مسافت شرعى برود و شب رابماند، اقامت او باطل مى‌شود و بعداز آن نماز را بايد شكسته بخواند، البته اگر از روى جهل به مسئله نماز را تمام بخواند، صحيح است، ولى چنان‌چه از روى غفلت نماز را تمام‌