(مسأله ٨٢٦) اگر مأموم، متابعت را عمداً ترك نمايد، نمازش باطل نمى‌شود ولى فرادى مى‌شود اما جماعتش باطل مى‌گردد، البته اگر امام مشغول قرائت باشد ومأمومى كه حمد را نمى‌خواند عمداً به ركوع رود، نمازش باطل مى‌شود. همچنين اگر سهواً پيش از امام ركوع كندوبعد متوجه شود ولى عمداً نايستد تا از امام متابعت كند نمازش باطل مى‌شود.

(مسأله ٨٢٧) هرگاه مأموم عمداً، قبل از امام ركوع يا سجود كند، نمازش فرادى مى‌شود ودوباره لازم نيست براى متابعت از امام ركوع وسجود را انجام دهد، و وقتى منفرد شد ركوع وسجودش كافى است مشروط به اين‌كه در ركعت اول ودوم، پيش از تمام شدن قرائت امام به ركوع نرفته باشد والّانمازش باطل است. ولى اگر مأموم از روى سهو به ركوع رود، بايد پس از اين‌كه ذكر را گفت به آن حالتى كه امام هست برگردد و اگر امام پس از قرائت به ركوع برود بر مأموم واجب نيست مجدداً ذكر ركوع را بگويد. اما اگر عمداً متابعت نكند، نماز او صحيح است وگناهى نكرده ولى جماعت او باطل خواهدبود.

(مسأله ٨٢٨) اگر عمداً قبل از امام از ركوع يا سجود سر بردارد، اگر قبل از ذكر سر برداشته است و عمداً ذكر را نخوانده است نمازش باطل است، وگرنه تنها جماعتش باطل مى‌شود ولى اگر بعد از ذكرباشد، نماز او صحيح است وآن را فرادى تمام كند وديگر نمى‌تواند از امام متابعت نمايد و ركوع وسجود ديگرى انجام دهد و اگر سهواً از ركوع يا سجود سر بردارد بايد دوباره برگردد و اگر عمداً بر نگرددنمازش فرادى مى‌شود و اگر بعد از آن‌كه امام سر برداشت مأموم متوجه شود، جماعت صحيح است و اگر دوباره براى متابعت ركوع كند وقبل از رسيدن بحد ركوع، امام سرش را بردارد، نماز باطل مى‌شود.

(مسأله ٨٢٩) اگر مأموم سهواً قبل از امام به ركوع يا سجده برود وذكر بگويد وبعد متوجه شود درحالى كه امام هنوز ايستاده يا نشسته است، بايد سرش را بردارد و به امام ملحق شود و با او دوباره به ركوع يا سجده برود وذكر بر او واجب نيست، ولى اگر در حال خم شدنِ امام به ركوع يا سجده، متوجه شود، بايد به همان حال باقى بماند تااز امام متابعت نمايد.

(مسأله ٨٣٠) اگر مأموم سهواً در گزاردن ركوع يا سجده از متابعت امام تخلف كند بايد