(مسأله ٦٠٢) اگر وقت تنگ نباشد مى‌تواند سوره‌هاى بلند را اختيار كند، ولى اختيار سوره بلند درتنگى وقت جايز نيست و اگر از روى عمد والتفات در تنگى وقت سوره طولانى را بخواند تا اين‌كه ازوقت خارج شود نمازش باطل است، اما اگر در وقت باقيمانده از سوره بلند به سوره كوتاه عدول كندنمازش صحيح خواهد بود. اگر به مقدارى از آن سوره بلند كه خوانده اكتفا كند و در وقت نماز را تمام نمايد، بعيد نيست كه نماز او صحيح باشد اگرچه بهتر است احتياطاً نماز را اعاده نمايد. اگر از روى سهو در تنگى وقت سوره بلندى را اختيار كند، بايد به سوره‌اى عدول كند كه وقت گنجايش آن را داشته باشد و اگر غفلت او دوام يا بد و بعد از فراغ از نماز متوجه شود، نمازش باطل وبايد آن را قضا كند.

(مسأله ٦٠٣) براى نماز گزار خواندن يكى از چهار سوره‌اى كه آيه سجده واجب دارد جايز نيست و اگر يكى از آنها را بخواند وآيه سجده را تلاوت نمايد وسجده كند نمازش باطل است، و اگر سجده نكند گناهكار است هرچند كه نمازش صحيح است و اگر از روى فراموشى وغفلت بخواند وقبل ازآيه سجده متوجه بشود، بنابراحتياط بايد به سوره ديگر عدول كند و نماز را تمام نمايد، كه در اين صورت نمازش صحيح است. همچنين اگر بعد از آن ملتفت شود و از روى فراموشى سجده كند نمازش صحيح است ولى اگرقبل از سجده متوجه شود، چنان‌چه سجده كند نمازش باطل و اگر سجده نكند گناهكار است، ولى نمازش صحيح مى‌باشد.

(مسأله ٦٠٤) اگر در حال نماز آيه سجده را گوش بدهد، مى‌تواند با سر، به سجود اشاره كند ونماز اوصحيح است، ولى بعد از نماز بنابراحتياط استحبابى دوباره سجده كند و اگر بدون اختيار آيه سجده رابشنود مطلقاً سجده واجب نمى‌شود.

(مسأله ٦٠٥) در نمازهاى مستحبى خواندن سوره‌اى كه سجده واجب دارد به تنهايى يا با سوره ديگر جايز است وبايد در وقت تلاوت آيه سجده، سجده كند، سپس نمازرا ادامه دهد، همچنين اگرفقط آيه سجده را بخواند بازهم بايد سجده كند.

و سوره‌هاى سجده عبارتند از: «الم سجده، فصّلت، نجم وعلق».

(مسأله ٦٠٦) بسمله جزء سوره حمد است، ولى جزئيت آن براى ديگر سوره‌ها محل اشكال‌