باقى است و خالص از شوائب و دنيا فانى است و مشوب بمصايب و نوائب و از جمله كرامت تو در آخرت اينست كه مقدم و پيشواى همه انبياء و رسل باشى هم چنان كه گفت‌

(آدم و من دونه تحت لوائى يوم القيمة)

و امت تو بر جميع امم سابقه شاهد باشند و درجات ايشان از درجات ساير امم انبياء ارفع بود و اعلى مراتب همه ايشان بشفاعت تو باشد و غير آن از كرامات سنيه، از ابن عباس روايتست كه حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را بشارت دادند بعضى بفتحى كه امت او را در دنيا خواهد بود و اكثر بلاد در حوزه تصرف ايشان در خواهد آمد و آن حضرت بدان مسرور گشت و اين آيه آمد كه آخرت ترا بهتر است از دنيا يعنى كرامتى حقتعالى بتو ارزانى خواهد داشت و آن هزار هزار قصر است در بهشت از مرواريد و خاك آن مشك اذفر و در هر كوشكى از ازواج و خدم و حشم و حور و نعم و امتعه آنچه لايق آن بود بر اتم وصف بهتر است از كرامت اين سراى كه فتح بلاد است، يا آنكه نهايت امر تو بهتر است از بدايت چه ساعت بساعت بر درجه رفعت متصاعدى و بر ذروه كمال مترقى.

(٥)- وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ‌ و زود باشد كه بدهد ترا آفريدگار تو نعم تامه خود را فَتَرْضى‌ پس خشنود شوى بآن اين وعدى است شامل جميع آنچه باو عطا فرمايد در دنيا از كمال نفس و نصرت و ظفر بر اعداء در روز بدر و در روز فتح مكه و داخل شدن فوج فوج بدين اسلام و غالب گشتن او بر قريظه و نضير و اجلاى ايشان و نهب اموال و كنوز اكاسره و بث عساكر و سراياى او در بلاد عرب و عجم و فتح مدائن و حصون در اقطار ارض و هدم ممالك جبابره بدست عساكر ظفر پيكر وى و خوف و رعب در قلوب اهل شرق و غرب و اعلاى دين اسلام و نشر دعوت و استيلاى مسلمانان بر جميع اهل ملل و در آخرت از مثوبات جليله و درجات عاليه و مراتب غاليه كه هيچكس بكنه آن نرسد مگر ذات او سبحانه و از منصب شفاعت و نجات عصات از امت بميامن آن و شبهه نيست در آنكه تخلص امت از عقوبت بسبب شفاعت موجب رضا و خشنودى آن حضرت خواهد بود، از عبد اللَّه عمر روايتست كه روزى رسول صلّى اللَّه عليه و آله آيه‌ فَمَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي وَ مَنْ عَصانِي فَإِنَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ‌ تلاوت فرمود كه مخبر است از استعطاف ابراهيم عليه السّلام از حق تعالى براى امت خود بعد از آن آيه‌ إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبادُكَ وَ إِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ‌ كه منبئ است از استرحام عيسى براى عصات قوم پس دست مبارك خود برداشت و گفت‌

رب امتى امتي‌

حق سبحانه جبرئيل را امر كرد كه حبيب مرا از من سلام برسان و بگوى چون ميدانى كه كرامت و تقرب تو بدرگاه ما از همه انبياء در پيش است چرا ايندعا ميكنى و غم امت خود ميخورى، چون اين پيغام بگذارد حضرت فرمود كه بار خدايا امتى گناهكار دارم و پيوسته غم ايشان ميخورم و بر ايشان بسيار خائفم و دل من از