گفت صدقت يا ابن رسول اللَّه هم چنان است كه تو مى‌گويى اى پسر رسول خدا و مجاهد روايت كند كه آدم از زمين هند پياده بحج آمدى و جبرئيل دليل او بودى بخانه كعبه راوى خبر گويد كه مجاهد را گفتم چرا آدم پياده آمدى گفت كدام چهارپاى را قوة آن بود كه وى را بر دارد چه هر گام كه او بر ميداشت سه روزه راه ما بود و هر جا كه پاى بنهادى امروز معموره است و چون بمكه آمد جبرئيل مناسك حج را باو تعليم نمود و چون از حج فارغ شده ملائكه او را تهنيت كردند و گفتند بر حجك حقتعالى حج تو را قبول كناد ما اين خانه را قبل از تو بدو هزار سال زيادت كرده‌ايم گفت در طواف چه ميگفتيد گفتند (سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا اله الا اللَّه و اللَّه اكبر) پس آدم در حين طواف اين تسبيحات اربع ميگفت حق تعالى فرمود كه (و لا حول و لا قوة الا باللَّه) بر آن زياده كن آدم عليه السّلام امتثال امر الهى كرده بهمين طريق در طواف ميگفت و چون ابراهيم عليه السّلام طواف مى كرد تسبيحات اربع را بهمين وجه ميگفت از على اعلى خطاب رسيد كه العلى العظيم را بر آن بيفزاى ابراهيم فرمان بجاى آورده در طواف ميگفت كه‌

سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا اله الا اللَّه و اللَّه اكبر و لا حول و لا قوة الا باللَّه العلى العظيم)

از ابن عباس مرويست كه آدم عليه السّلام چهل حج پياده كرده از زمين هند بمكه و از ابى جعفر مرويست كه آدم عليه السّلام از ناحيه شام هزار بار پياده بطواف اين خانه آمده هفتصد بار براى حج و سيصد بار براى عمره و بر گاو نشسته نيز طواف مى‌كرد و آن خانه هم چنان بر حال خود باقى بود تا ايام نوح عليه السّلام و چون وقت طوفان رسيد حقتعالى آن را بآسمان چهارم برد و بروايت ديگر بآسمان هفتم و چون طوفان برطرف شد جاى آن خانه خالى ماند تا بروزگار ابراهيم عليه السّلام حق سبحانه ابراهيم و اسماعيل را ببناى آن امر فرمود ايشان بآن اقدام نمودند كما قال عز و علا وَ إِذْ يَرْفَعُ إِبْراهِيمُ الْقَواعِدَ و ياد كن وقتى كه بر ميداشت ابراهيم اصلها و اساسها را مِنَ الْبَيْتِ‌ از خانه كعبه‌ وَ إِسْماعِيلُ‌ عطفست بر ابراهيم عليه السّلام يعنى اسماعيل شريك پدر بود در رفع قواعد باين وجه كه هر يك از طرفى از خانه كار ميكردند يا به نوبت ديوار را بر ميآوردند و اصح آنست كه اسماعيل عليه السّلام سنگ جمع ميكرد و بدست ابراهيم ميداد و او در بنا وضع ميكرد و بنا بر اين چون كه اسماعيل عليه السّلام را دخلى بود بنا بر اين معطوف شده بر ابراهيم عليه السّلام و بدانكه يرفع بصيغه مضارع بجهة حكايتست از حال ماضيه و قواعد جمع قاعده است بمعنى اساس و اين از صفات غالبه است ماخوذ از قعود بمعنى ثبات و ميشايد كه مجاز باشد از مقابل قيام و منه (قعدك اللَّه) و رفع آن بمعنى بنا نهادنست بر آن چه رفع آن بنقل آن است از هيئت انخفاض بهيئت ارتفاع و محتمل است كه مراد بقواعد ساقات بنا باشد چه هر ساقة قاعده آن چيزيست كه وضع كرده شده است بر فوق آن و بنا آن چيزيست كه ما تحت آنست و رفع آن بنا ساقات و گويند مراد رفع مكانة و اظهار شرف آنست بتعظيم آن و دعوة مردمان بحج آن و در ابهام قواعد و