تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين
(١)
مقدمه
٢ ص
(٢)
سورة فاتحة الكتاب
١٩ ص
(٣)
سوره الفاتحة(1) آيات 1 تا 7
٢٦ ص
(٤)
سورة البقره
٤٩ ص
(٥)
سوره البقرة(2) آيات 1 تا 9
٥٥ ص
(٦)
سوره البقرة(2) آيات 10 تا 19
٨٠ ص
(٧)
سوره البقرة(2) آيات 20 تا 29
٩٧ ص
(٨)
سوره البقرة(2) آيات 30 تا 39
١٣٩ ص
(٩)
سوره البقرة(2) آيات 40 تا 49
١٧٠ ص
(١٠)
سوره البقرة(2) آيات 50 تا 59
١٨٥ ص
(١١)
سوره البقرة(2) آيات 60 تا 69
١٩٨ ص
(١٢)
سوره البقرة(2) آيات 70 تا 79
٢١٢ ص
(١٣)
سوره البقرة(2) آيات 80 تا 89
٢٢٢ ص
(١٤)
سوره البقرة(2) آيات 90 تا 99
٢٣٤ ص
(١٥)
سوره البقرة(2) آيات 100 تا 109
٢٤٣ ص
(١٦)
سوره البقرة(2) آيات 110 تا 119
٢٥٨ ص
(١٧)
سوره البقرة(2) آيات 120 تا 129
٢٧٠ ص
(١٨)
سوره البقرة(2) آيات 130 تا 139
٣٠٠ ص
(١٩)
سوره البقرة(2) آيات 140 تا 149
٣١١ ص
(٢٠)
سوره البقرة(2) آيات 150 تا 159
٣٢٧ ص
(٢١)
سوره البقرة(2) آيات 160 تا 169
٣٥١ ص
(٢٢)
سوره البقرة(2) آيات 170 تا 179
٣٦٣ ص
(٢٣)
سوره البقرة(2) آيات 180 تا 189
٣٨١ ص
(٢٤)
سوره البقرة(2) آيات 190 تا 199
٤١٢ ص
(٢٥)
سوره البقرة(2) آيات 200 تا 209
٤٣٧ ص
(٢٦)
سوره البقرة(2) آيات 210 تا 221
٤٥٢ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص

تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٢٠٣ - سوره البقرة(٢) آيات ٦٠ تا ٦٩

تثنيه مضمرات و مبهمات و جمع و تانيث آن بر سبيل حقيقت نيست و لهذا (الذى) بمعنى جمع آمده و در خبر است كه طغيان و اعتداى يهود بر وجهى بود كه در يك بامداد هفتاد پيغمبر را در بازار كشتند و در وقت نماز ديگر در همان روز و در همان موضع تره ميفروختند و تخليه ميان كفار و انبياء مستلزم خذلان انبيا نبود بلكه آن موجب وصول ايشان بود بمنازل رفيعه و درجات عاليه كه بدون قتل بآن نمى‌رسيدند مانند تخليه ميان اوليا و ساير اهل ايمان و بيان قتله ايشان و از حسن منقولست كه عدم جواز قتل انبيا در صورتيست كه پيغمبر مامور بقتال بوده باشد نه مطلقا و انبياى مذكور بدون امر بقتال مقتول شدند و صحيح آنست كه پيغمبر اگر اداى تبلغ رسالت نكرده باشد ممكن نيست كه حقتعالى تمكين كفره نمايد بر قتل او چه اين موجب عدم ازاحة علت مى‌شود در تكليف و عدم رعايت لطف و مصلحت اما بعد از تبليغ جايز است كه حقتعالى تخليه نمايد ميان او و قوم او و واجب نيست بر او منع قتل او بجهت ثبوت ازاحة علت و وقوع لطف از جانب او سبحانه و ابو هريره از پيغمبر ص نقلكرده كه يهودان بعد از موسى عليه السّلام بمدت پانصد سال اختلاف كردند و هر فرقه طريقى اختيار كردند بعد از عيسى عليه السّلام بمدت دويست سال بعد از آن بيان وعد مى‌فرمايد بقوله‌ إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا بدرستى كه آنان كه از روى نفاق گرويدند يعنى بمجرد زبان اقرار بايمان كردند بدون اعتقاد بدل‌ وَ الَّذِينَ هادُوا و آنان كه بملت يهوديه در آمدند وَ النَّصارى‌ و ترسايان‌ وَ الصَّابِئِينَ‌ و آنها كه از دين كفر بدينى ديگر از اديان كفره گرايندگانند و ميل نمايندگان يا كسانى كه از هر دينى چيزى اخذ كردند باين وجه كه ملائكه مى‌پرستند و توريه ميخوانند و در نماز روى بكعبه ميآورند و گفته‌اند صابئان زنادقه‌اند و يا ستاره پرستان و يا عبده ملائكه با وجود اقرار بخدا و يا قوميند ميان نصارى و مجوس و گويند اصل دين ايشان دين نوح است و بدانكه هادوا بمعنى تهودوا است يقال (هاد و تهود اذا دخل فى اليهودية) و يهود يا عربى مقلوبست ماخوذ از (هاد اذا تاب و هو هاد و هم هود) و تسميه ايشان بجهت آنست كه از عبادت عجل توبه كردند و يا رجوع كردند از دين اسلام كه دين موسى است عمرو بن علا گفته كه لانهم يتهودون عند القراءة اى يتحركون يعنى چون تورية خوانند جنبند و گويند براى آن چنان ميكنيم كه چون خداى تورية بموسى فرستاد آسمان بجنبيد و يا معرب يهود است كه تسميه ايشان باسم اكبر اولاد يعقوب بوده باشد و نصارى جمع نصرانست چون ندامى و يا در نصرانى جهت مبالغه است همچو احمرى و تسميه ايشان باين اسم جهت آنست كه نصرت مسيح كردند كه نحن انصار اللَّه و يا بجهت آنكه با مسيح بودند در قريه كه آن را نصران ميگفتند يا ناصره پس تسميه ايشان باسم قريه و يا بكسى كه باين اسم مسمى بوده باشد و صابئين اگر عربيست ماخوذ است از (صبأ اذا خرج) يعنى جمعى كه از دين حق بيرون رفته‌